Άρθρα

Τι να φταίει που δεν πήγαμε μπροστά- Άρθρο στα parapolitika.gr

Τι να φταίει που δεν πήγαμε μπροστά

Άρθρο Κατερίνας Παπακώστα στο Parapolitika.gr (Σεπτέμβριος 2012)

 Κατερίνα Παπακώστα

Εμείς οι Έλληνες…Έχουμε αποδείξει στον χρόνο, για τα καλά, γερά (!), πως είμαστε λαός, που έχει περάσει δια πυρός και σιδήρου. Δοκιμάστηκε, ουκ ολίγες φορές, άγρια, αποδεικνύοντας ότι έχει δημιουργήσει το δικό του αμάλγαμα της δικής του ‘’φτιαξιάς’’.

Εμείς οι Έλληνες…Έχει αποδειχθεί ότι έχουμε ξεπεράσει πιο δύσκολες, πιο επώδυνες κρίσεις, απλώνοντας τον Πολιτισμό μας και το Ελληνικό Πνεύμα σ’ όλον τον κόσμο. Άσβεστη δάδα, τρεις χιλιετίες και πάει λέγοντας…Ας μην αναφερθώ στις αυτονόητες, πασίγνωστες πηγές φιλοσοφίας, διοίκησης, λοιπών επιστημών – ακόμη και αστρονομίας κ.ο.κ.

Εμείς οι Έλληνες…Δώσαμε, αρχικά, την πρότυπη μορφή διοίκησης με τα κράτη – πόλεις, όπου ο Ελλαδικός χώρος, στην αρχαιότητα, ήταν διαιρεμένος σε περιοχές, που αντιστοιχούσαν σε χώρους εγκατάστασης των αρχαίων ελληνικών φύλων. Ιστορική…πατέντα.

Εμείς οι Έλληνες…Κατακτήσαμε, με όπλα, κυρίως, όμως, με Πνεύμα και Πολιτισμό. Αλλά και κατακτηθήκαμε. Δεχθήκαμε επιθέσεις…Αλλά με τον Ελληνορωμαϊκό Πολιτισμό επιβληθήκαμε, ξανά, στον τότε κόσμο.

Εμείς οι Έλληνες…Αλλάξαμε έδρα και πρωτεύουσα και φτιάξαμε την Ανατολική Ρώμη, που εξελίχθηκε στη Βυζαντινή Αυτοκρατορία, η οποία, αργότερα, μεταφέρθηκε στην Αγ. Πετρούπολη.

Εμείς, οι Έλληνες…Δεν αποφύγαμε την περιπέτεια των Σταυροφοριών, που μας ξαναμοίρασαν. Ως ελληνικό κράτος, τότε, θεωρήθηκαν, μόνο, τα Δεσποτάτα του Μυστρά και της Ηπείρου, καθώς και οι Αυτοκρατορίες της Νίκαιας και της Τραπεζούντας.

Εμείς οι Έλληνες…Γευτήκαμε για τα καλά το ‘’imperium’’ της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, αλλά, μετά, κάναμε την Επανάσταση, που συνέγειρε την Ευρώπη και τους λαούς της.

Εμείς οι Έλληνες…Πληγωθήκαμε από τους Βαλκανικούς και Παγκόσμιους Πολέμους, τον Εμφύλιο, αλλά βρήκαμε τη δύναμη να μπούμε στη μεταπολεμική περίοδο, για να φτιάξουμε ανάπτυξη και πρόοδο. Ξαναχτίσαμε τον τόπο, την εθνική μας αυτοπεποίθηση, την αισιοδοξία μας. Γεμίσαμε μια Ελλάδα με ενέργεια για προκοπή και ανάκτηση όλων εκείνων, που είχαν γκρεμιστεί.

Εμείς οι Έλληνες…Μπήκαμε και στον γύψο με τη δικτατορία. Χάσαμε τη Δημοκρατία και την Κύπρο μας. Τη Δημοκρατία την ξαναποκτήσαμε με τη Μεταπολίτευση, που σφραγίστηκε από τον αείμνηστο Κωνσταντίνο Καραμανλή.

Εμείς οι Έλληνες…Φτιάξαμε το θαύμα, με τη δραχμή μας, από το ’74 ως το ’81. Ήμασταν πρότυπο στη δημόσια διοίκηση, τη δημόσια τάξη & ασφάλεια. Με τη Μεταπολίτευση, άλλαξε, τελείως, η εικόνα της Ελλάδας. Εγινε μια σύγχρονη, μοντέρνα, ευρωπαϊκών προδιαγραφών, χώρα, στην οποία η ιδιοκατοίκηση χτύπησε ‘’ταβάνι’’ (από τα υψηλότερα ποσοστά), υλοποιήθηκαν μεγάλης πνοής έργα και η ανεργία έπιανε τα χαμηλότερα ποσοστά. Ας μη τα ξεχνάμε όλα αυτά.

Εμείς οι Έλληνες…Διαγράψαμε μίση και πάθη, ενσωματώνοντας την Αριστερά στον Κοινοβουλευτισμό, που πάτησε στο πρωτοποριακό Σύνταγμα του ’75. Ισχυροποιήσαμε τους δημοκρατικούς μας θεσμούς, βιώνοντας μια μεγάλη, ανέφελη περίοδο Δημοκρατίας, από το ’74 ως σήμερα, χάρη στην εμβάθυνση των θεσμών και του Δημοκρατικού Πολιτεύματος. Αλλά η γενιά του Πολυτεχνείου, που, τότε, φαινόταν πως θα γινόταν άλλη, δεν τα κατάφερε καλά, όπως αποδεικνύεται από τη ζωή. Δημιούργησε συνθήκες χαλάρωσης. Κυριάρχησε, δυστυχώς, μια καινούργια σχολή πολιτικής σκέψης, το ’81, αυτή του Α. Παπανδρέου. Ήταν της άποψης να φύγουμε από την αυστηρή γραμμή, την οποία ακολουθούσε, ως τότε, η χώρα στα δημοσιονομικά, επιλέγοντας να μη δανείζεται περισσότερα απ’ όσα μπορεί να παράγει. Ξέφυγε από τους άριστους δείκτες της απασχόλησης, της οικονομικής διαχείρισης, της δημόσιας διοίκησης – που ήταν μικρή, ευέλικτη και έντιμη. Άνοιξε τους χορούς για το μεγάλο …πάρτυ.

Εμείς οι Έλληνες…Όλα αυτά, που ζητάμε και προσδοκάμε, σήμερα πια, ως μεταρρυθμίσεις, ήταν κεκτημένα μας!

Και αναρωτιέμαι, με τόσες εξαιρετικές προδιαγραφές, ‘’τι να φταίει, που δεν πήγαμε μπροστά’’;

Σήμερα, λοιπόν, εγώ η Ελληνίδα, ως πολίτης και πολιτικός…Σκέφτομαι πως αυτή η οιονεί παραίτηση από τις βασικές αξίες της διαφάνειας, της εντιμότητας, της σωστής διαχείρισης του δημόσιου χρήματος, καθώς και του σεβασμού του φορολογούμενου πολίτη - που ήταν κεκτημένα μέχρι το ’81 – θεωρήθηκαν ως ‘’παλαιομοδίτικες’’ αξίες. Κυριάρχησε ο κομματικός κομισάριος με την κάρτα του. Οι κλαδικές, που αποφάσιζαν, με νέου τύπου πιστοποιητικά κομματικής νομιμοφροσύνης, αντί της αξιοκρατίας για όλα, ακόμα και για τους πόρους της Ε.Ε., που είχαν τη μοίρα να κατασπαταληθούν από ‘‘ημετέρους’’ και σε ‘’παρέες’’, εκτός στόχου και σκοπού με τη συνενοχή πολιτικών και πολιτών φίλων τους. Κάπως έτσι, οδηγηθήκαμε στον ολισθηρό δρόμο της απομάκρυνσης απ’ τις αρχές, που κρατάνε μια κοινωνία, ένα λαό, μια Δημοκρατία αξιοπρεπή και ασφαλή.

Σήμερα, λοιπόν, εγώ η Ελληνίδα, ως πολίτης και πολιτικός…Σκέφτομαι ότι το ζητούμενο, για να πούμε ότι φέραμε, στο τέλος, αποτέλεσμα, ως Κυβέρνηση, είναι η ανάκτηση των αξιών μας στις αρχές διακυβέρνησης του κράτους, όπως η φιλελεύθερη λαϊκή παράταξή μας πρεσβεύει. Η μικρή δημόσια διοίκηση, δηλαδή, και η βασική αρχή, ότι καταναλώνουμε λιγότερα απ’ όσα παράγουμε, πρέπει να επιστρέψουν. Ποτέ δεν φανταζόμουν πως ως πολιτικός του 21ου αι. της νέας γενιάς, σε μια χώρα, με τέτοια ιστορική διαδρομή διαχρονικών αξιών – τις οποίες δημιούργησε για τον εαυτό της, αλλά και, με γενναιοδωρία, μοιράστηκε με όλους – σήμερα, περισσότερο από ποτέ άλλοτε, θα φάνταζε ως ‘’όραμά’’ μας η επιβολή της μικρής δημόσιας διοίκησης, της δημόσιας τάξης και ασφάλειας της πόλης μας, του συμμαζέματος της οικονομίας μας, καθώς και της αλλαγής νοοτροπίας στην προ ’81 κουλτούρα. Σε πράγματα, δηλαδή, που ήταν κεκτημένα και απωλέσθησαν από τους λαϊκιστές της γενιάς του Πολυτεχνείου. Τότε, σεβόμασταν τους ηλικιωμένους, τους ανάπηρους, την ανηλικότητα, την οικογένεια, στην πράξη, με πολιτικές.

Εγώ η Ελληνίδα, ως πολίτης και πολιτικός…Σκέφτομαι πως δεν έχουμε, παρά να επιστρέψουμε στο μείγμα των αξιών - που προέκυψε στο διάστημα των 3000 ετών – που αποτελεί το υπόβαθρο, το σταθερό μας ‘’νόμισμα’’, που σφυρηλατήθηκε, τόσες χιλιετίες και που μόνο μ’ αυτό μπορούμε να πάμε παρακάτω, να βαδίσουμε άφοβα στο μέλλον, χαρίζοντας, ξανά, στην Ελλάδα, κύρος, αξιοπιστία, ακτινοβολία. Το μείγμα αξιών, αυτό το ‘’νόμισμα’’ – η αξία του οποίου, ποτέ, δεν πέφτει – απέδειξε σαν λυδία λίθος την πλαστότητα των άλλων πολιτικών φορμών.

Εγώ η Ελληνίδα, ως πολίτης και πολιτικός…Σκέφτομαι πως οι κλασικές αξίες της δικαιοσύνης, της αξιοκρατίας, της ισονομίας, της ισοπολιτείας, οδηγούν τους χρηστούς ανθρώπους σε χρηστή διοίκηση. Μαζί, ταγοί και πολίτες – με πρώτους εμάς, τους ταγούς, ως παράδειγμα – θα ξαναπλάσουμε το στίγμα του ιδιόμορφου αυτού ελληνικού αμαλγάματος της ‘’φτιαξιάς’’ μας, αγνοώντας λαϊκιστές, τυχοδιώκτες της πολιτικής και συμφεροντολόγους…Θα μεταρρυθμίσουμε δίκαια τη χώρα, μαθαίνοντας από τα παθήματά μας και στέλνοντας νέο μήνυμα στους υπόλοιπους λαούς…

Βέβαια, ‘’τη Ρωμιοσύνη μη την κλαις'' εκεί που πάει να σκύψει με το σουγιά στο κόκκαλο, με το λουρί στο σβέρκο, νάτη πετιέται αποξαρχής και αντρειεύει και θεριεύει και καμακώνει το θεριό με το καμάκι του ήλιου’’…Αλλά φοβού τους…λαϊκιστές, γιατί δεινά φέρουν…

 

 

 

Επισκεφθείτε μας...

 

 

 

Εγγραφή στο Newsletter

 
 

Επισκεφθείτε...