Άρθρα

«Η δυναμική Σχέση του Συντάγματος με την πολιτική Πραγματικότητα»

Η Αναθεώρηση του Συντάγματος, διαχρονικά, είναι ένα κορυφαίας θεσμικής βαρύτητας θέμα.  Σχετίζεται απολύτως με την εξέλιξη του πολιτικού περιβάλλοντος και των εποχών. Οι συνθήκες υπό τις οποίες δρα ένα Κράτος, συναρτώνται με την πορεία των χρόνων, τις ανάγκες των καιρών, διότι έχει κοινωνικό αντίκτυπο η λειτουργία του.

            Το Σύνταγμα χρήζει, σήμερα, Αναθεώρησης, καθώς δεν μπορεί να μένει στατικό όταν οι συνθήκες αλλάζουν. Η αποτελεσματικότητά του συνδέεται με την δυναμική σχέση που έχει με την πολιτική πραγματικότητα και τις ανάγκες τις κοινωνίας.

           Η Χώρα, νομοτελειακά, βρίσκεται λίγο πριν την τυπική έξοδο από την μνημονιακή επιτήρηση. Θα ξεκινήσει, επομένως, μία νέα περίοδος, με νέες απαιτήσεις, νέες προκλήσεις και νέα προβλήματα, τα οποία καλούμαστε να αντιμετωπίσουμε και να ξεπεράσουμε, με ορμή, προς όφελος των πολιτών.

           Για την επίτευξη αυτού του στόχου, η σημερινή Βουλή, πρωτίστως, πρέπει να συμφωνήσει στην Αναθεώρηση, να μελετήσει εις βάθος, να αποφασίσει τις αλλαγές του Συντάγματος, ώστε οι πολιτικές δυνάμεις, απαλλαγμένες από ιδεοληψίες, να συμφωνήσουμε σε ένα Εθνικό Σύμφωνο - Σχέδιο Δράσης, το οποίο θα αφορά σε συγκεκριμένες πολιτικές, στις οποίες θα προσυμφωνήσουμε και θα δεσμευτούμε όλα τα κόμματα για την επόμενη δεκαετία.

            Η πολυετής οικονομική κρίση έφερε στο φως, με άγριο και ωμό τρόπο, τις παθογένειες του συστήματός μας, με το οποίο πορευόμασταν, επί δεκαετίες, αποφεύγοντας να αλλάξουμε. Παθογένειες, αρρυθμίες, οι οποίες είναι  μη συμβατές με την ελληνική πραγματικότητα και τις υπαρκτές ανάγκες των πολιτών, όπως π.χ. το πρωθυπουργοκεντρικό σύστημα και η δομή του Πολιτεύματός μας, όπως ορίζεται από το Σύνταγμα, αλλά και άλλες διατάξεις τις οποίες οφείλουμε να αναθεωρήσουμε.

            Κατά την συζήτηση για την συνταγματική Αναθεώρηση, οφείλουμε να εισφέρουμε προτάσεις αντλώντας από και τις πρακτικές άλλων κρατών και κατά πόσον αυτές θα μπορούσαν να εφαρμοστούν και στην Ελλάδα. Αναφορικά με την δομή του Πολιτεύματος, το Ν.Ε.Ο. προτείνει ως μορφή του Πολιτεύματος την Προεδρική Δημοκρατία, αντίστοιχη με αυτή της Κύπρου. Αρχηγός του Κράτους, αλλά και της Κυβέρνησης είναι ο Πρόεδρος, ο οποίος εκλέγεται από τον λαό.

            Σε αντίθεση με την Προεδρευόμενη Κοινοβουλευτική Δημοκρατία της Χώρας μας, ο Πρόεδρος της Κύπρου διαθέτει ουσιαστικές αρμοδιότητες. Ο Πρόεδρος της Ελλάδας, εν αντιθέσει, συγκεντρώνει αποκλειστικά συμβολικές αρμοδιότητες, δεν εκλέγεται από τον λαό και τον ρόλο του Κυβερνήτη έχει ο Πρωθυπουργός, ο οποίος συγκεντρώνει όλες τις εξουσίες.

           Θα έχω την ευκαιρία στην Βουλή να παρουσιάσω τις διαφορές υπέρ της Προεδρικής Δημοκρατίας, η οποία χτυπά το σημερινό «ολιγαρχικό» μοντέλο. Δεν φτάνει μία απλή «αναβάθμιση» αρμοδιοτήτων του Πρόεδρου της Δημοκρατίας. Χρειάζονται βαθιές τομές και αλλαγές, εφόσον αυτές θα δημιουργήσουν ένα αποτελεσματικότερο Κράτος, μία Χώρα με αποτελεσματικότερη διακυβέρνηση προς όφελος της κοινωνίας, η οποία ασφυκτιά.

 *Δημοσιεύθηκε στις 5/5/2018 στην «Πένα της Αττικής»

Επισκεφθείτε μας...

 

 

 

Εγγραφή στο Newsletter

 
 

Επισκεφθείτε...