Συνεντεύξεις

Φεβρουάριος 2001 Από το Δημήτρη Στρουμπάκο «Ο λαός περιμένει λύσεις στα προβλήματα του»

Από το Δημήτρη Στρουμπάκο

ΚΑΤΕΡΙΝΑ ΠΑΠΑΚΩΣΤΑ

«Ο λαός περιμένει λύσεις στα προβλήματα του»

Είναι νέα, όμορφη, έξυπνη, γοητευτική, δραστήρια και μαχητική. Από τη βουλευτική της έδρα στις τάξεις της Νέας Δημοκρατίας, υποστηρίζει έντονα τα δικαιώματα του ελληνικού λαού. Ζει στους ρυθμούς της rock και της jazz, αλλά για την πολιτική πρακτική προτιμά τη δημοτική ποίηση. Εκτονώνεται με το Κίck bοxing, αλλά περιμένει ενα «κίτρινο ποτάμι» για να «συμπαρασύρει τον κιτρινισμό και την απαξίωση που μας περιβάλλει»...

Κυρία Παπακώστα, τι είναι η μουσική για σας;

«Η μουσική για μένα είναι ήχος. Είναι αρμονία. Είναι σύνθεση. Είναι ισορροπία».
Ποιο είδος μουσικής σας αρέσει;

«Με ηρεμεί η κλασική μουσική, με παρακολουθεί στους ρυθμούς η rock και η jazz και με βρίσκει σύμφωνη σαν πολιτική πρακτική η δημοτική μας ποίηση».

Ποια τραγούδια θα θέλατε να ακούτε και σε ποιον χώρο;

«θα ήθελα να ακούσω «Καρυοθραύστη» στη Βουλή, τη μουσική του Ξαρχάκου, του Μαρκόπουλου και του Βαγγέλη Παπαθανασίου να μας παρακολουθεί στην καθημερινή μας ζωή, όσον αφορά την ποιότητα της, καθώς επίσης και τους διαχρονικούς Βeatles, αλλά και ειδικότερα το τραγούδι «Υellow River·» των Cristy για να συμπαρασύρει τον κιτρινισμό και την απαξίωση που μας περιβάλλει».

Η ζωή χωρίς τη μουσική τι είναι;

«Άχρωμη, άοσμη, άγευστη και μας αφήνει απογυμνωμένους από κάθε συναίσθημα που μας εξευγενίζει».


Ποια κοινά σημεία μπορεί να έχει η μουσική με την πολιτική;

«Υπάρχουν πάρα πολλά σημεία, γιατί ‘έξω από το χορό, κανείς, πολλά τραγούδια ξέρει, όσον αφορά την κριτική που ασκείται ατούς πολιτικούς. Στη συνέχεια, νομίζω ότι η φράση «ο χορός καλά κρατάει» έχει άμεση εφαρμογή στην πολιτική, με την έννοια ότι συνηθίζεται να χρονίζουν τα προβλήματα χωρίς να δίνονται λύσεις, ενώ οι πολιτικοί σφυρίζουν αδιάφορα και, τέλος, νομίζω ότι υπάρχει και μια σημαντική διαφορά, ότι η μουσική, ο χορός και το τραγούδι έχουν μέτρο και ειρμό, ενώ η πολιτική, αντίθετα, έτσι όπως τη βιώνουμε σήμερα, και αμετροεπής και χωρίς ειρμό εμφανίζεται».


Ο κύριος Αβραμόπουλος είναι απειλή για τα δυο μεγάλα κόμματα;

«Εκτιμώ ότι στην πολιτική και στη Δημοκρατία κανείς δεν απειλεί κανέναν. Τελικός κριτής όλων είναι η κοινωνία και αυτή αποφασίζει κάθε φορά τι θέλει, από ποιους το θέλει και ποιοι το εκφράζουν καλύτερα. Και, ασφαλώς, αυτό πρέπει κανείς να το θεωρεί ως βασική προϋπόθεση της εφαρμογής της λαϊκής κυριαρχίας».


Ποια είναι τα μειονεκτήματα της Νέας Δημοκρατίας; Πού υστερεί και σε ποιους τομείς;

«Πιστεύω ότι Νέα Δημοκρατία έχει δυνατότητες τις οποίες δεν έχει αξιοποιήσει στο βαθμό που θα έπρεπε. Για παράδειγμα, τη λαϊκή συμμετοχή, τη λαϊκή αντίδραση απέναντι σε μια κυβέρνηση που εκ των πραγμάτων αποδεικνύεται πολύ πιο αρνητική και από τις μεγαλύτερες προσδοκίες μας».
Ποιο είναι η άποψη σας για τα διαπλεκόμενα και ποια είναι η ευθύνη της Νεας Δημοκρατίας;
«Κάθε συζήτηση που τραβάει σε μάκρος χωρίς να έχει και το αντίστοιχο αποτέλεσμα από πρακτικής πλευράς, γίνεται και ανιαρή και αναποτελεσματική. Ευθύνη, λοιπόν, της Νέας Δημοκρατίας είναι να πει αυτό που θέλει άμεσα και ρεαλιστικά, χωρίς προσχήματα και περιφράσεις».


Σε ποιους τομείς θα πρέπει να ασκηθεί αυστηρή κριτική και απόλυτη αντιπολίτευση στην κυβέρνηση;


«Πέρα από τις μεγάλες προτεραιότητες ενός οργανωμένου κράτους, δηλαδή Παιδεία Υγεία, Άμυνα, Δημόσια Τάξη κ,λ,π., είμαι κάθετα αντίθετη σε όλες τις πολιτικές πρακτικές αυτής της κυβέρνησης, γιατί είναι φτωχές, μικροκομματικές και άρα εκ των προτέρων αναποτελεσματικές. Δηλαδή, τελικά, η ζωή επιβεβαιώνει το πόσο λίγη και μικρή είναι η παρούσα κυβέρνηση μπροστά στα προβλήματα».
Υπάρχει εσωκομματικό πρόβλημα στη Νέα Δημοκρατία;
«Εσωκομματικό πρόβλημα και με την ευρεία και με τη στενή έννοια του όρου θεωρώ πως δεν υπάρχει. Εκείνο το οποίο συμβαίνει, κατά τη δική μου άποψη, είναι η αναγωγή των προσωπικών προβληματισμών και τοποθετήσεων στελεχών μας σε πολιτικά ζητήματα».
Τι περιμένει τελικά, κ. Παπακώστα, ο ελληνικός λαός από τους πολιτικούς και τι δεν του δίνεται;
«Ο ελληνικός λαός περιμένει πολιτικούς ανθρώπους, λύσεις στα προβλήματα του τα καθημερινά και πολιτικούς που δεν είναι μακριά από την κοινωνία, εγκλωβισμένοι σε πολυτελή γραφεία, παχυλά αμειβόμενοι».

Είστε αισιόδοξος άνθρωπος;

«Αν δεν ήμουν αισιόδοξη, δε θα είχα ασχοληθεί ποτέ με την πολιτική».
Ποια είναι τα χόμπι σας;

«Μου αρέσει η μουσική, το θέατρο και το Κick boxing.


Τι κερδίζετε από την πολιτική και τι χάνετε;

«Κερδίζω σε ανθρωπιά, αποταμιεύω από τη συναναστροφή με τους απλούς ανθρώπους. Χάνω, όμως, σε αθωότητα, αλλά παρηγοριεμαι, μιας και ο Ντοστογιέφσκι χαρακτηρίζει την απόλυτη αθωότητα ως «επικίνδυνη»!

Επισκεφθείτε μας...

 

 

 

Εγγραφή στο Newsletter

 
 

Επισκεφθείτε...