Συνεντεύξεις

ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ ΤΥΠΟΣ 18 Σεπτεμβρίου 2003 Ψεύτικες προσδοκίες στους πολίτες με τη Χάρτα Σύγκλησης Ο εμποράκος της ελπίδας

Ψεύτικες προσδοκίες στους πολίτες με τη Χάρτα Σύγκλησης

Ο εμποράκος της ελπίδας

Τα πρόσφατα μέτρα που ανακοίνωσε ο κ. Σημίτης αλλά και οι μελλοντικές εξαγγελίες της κυβέρνησής του για τη λεγόμενη ‹‹ Χάρτα Σύγκλισης ›› επιβεβαιώνουν για μια ακόμη φορά την ορθότητα της πολιτικής της Νέας Δημοκρατίας που επί μία τριετία ασκεί κριτική για την ανεργία, τη φτώχεια, το έλλειμμα κοινωνικής δικαιοσύνης, τη Χάρτα της καθημερινότητας.
Κάτω από το βάρος των δυσμενών δημοσκοπήσεων, η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ και ο ‹‹εκσυγχρονιστής›› κ. Σημίτης επιστρέφουν στην εποχή του ‹‹Τσοβόλα, δώστα όλα›› και καλλιεργούν το εμπόριο ελπίδας παραμονές των εκλογών, επιχειρώντας να δημιουργήσουν ψεύτικες προσδοκίες στους Έλληνες πολίτες. Και μάλιστα σε αυτούς που δοκιμάζονται περισσότερο από τις συνέπειες της ανάλγητης πολιτικής του. Τους ανέργους, τους αγρότες, τους οικονομικά ασθενείς.
Επαίρεται ο κ. Σημίτης για τις κοινωνικές παροχές του ενός ευρώ την ημέρα που δίνει αύξηση στους χαμηλοσυνταξιούχους και τους αγρότες, λες και κάνει ιδιαίτερη χάρη. Αύξηση που δεν επαρκεί ούτε για ‹‹ έναν καφέ την ημέρα›› όπως είπε και ο ίδιος ο κ. Λαλιώτης, αφού ούτε εκείνος πείστηκε για την ειλικρίνεια των προθέσεων και την αποτελεσματικότητα των κυβερνητικών μέτρων. Αλλά ούτε και οι πολίτες πείθονται από τον κ. Σημίτη, γιατί βιώνουν καθημερινά στο πετσί τους τις συνέπειες της κυβερνητικής πολιτικής του.

Η ακρίβεια και ο πληθωρισμός ανεβαίνουν αλλά οι μισθοί μένουν καθηλωμένοι.
Παρά τις υποσχέσεις του κ. Σημίτη ότι το 2004 οι Έλληνες θα έχουν καταφέρει να προσεγγίσουν το 80% του βιοτικού επιπέδου της Ευρώπης των 15, η πραγματικότητα είναι διαφορετική. Η άνοδος των τιμών και του πληθωρισμού τρέχουν με διπλάσιο ρυθμό απ΄ ό,τι στην υπόλοιπη Ευρώπη, κατατρώγοντας το εισόδημα των μισθωτών και των συνταξιούχων μας. Ακόμη και στις υπηρεσίες που ελέγχει το κράτος σημειώνονται μεγάλες αυξήσεις. Στα τέλη κυκλοφορίας, στο ηλεκτρικό ρεύμα, την ύδρευση.
Οι Έλληνες, όμως, δεν πληρώνουν μόνο ακριβότερα προϊόντα και υπηρεσίες, αλλά αμείβονται και χειρότερα. Η Ελλάδα παρουσιάζει από τις μεγαλύτερες εισοδηματικές ανισότητες των χωρών-μελών της Ένωσης, όπως επισημαίνει και η ΓΣΕΕ σε πρόσφατη έκθεση που δημοσιοποίησε. Το ετήσιο εισόδημα του πλουσιότερου 20% του πληθυσμού είναι 6,5 φορές υψηλότερο από εκείνο του φτωχότερου, 20% του πληθυσμού.
Κάθε μέρα που περνά, οι ανισότητες στην κοινωνία μας μεγεθύνονται

Είκοσι χρόνια εκσυγχρονιστικής διακυβέρνησης της χώρας μας από το ΠΑΣΟΚ οδήγησαν το 21% των Ελλήνων να ζει κάτω από τα όρια της φτώχειας. 1.200.000 Έλληνες ζουν με 300 ευρώ τον μήνα και 500.000 Έλληνες τα βγάζουν πέρα με τα επιδόματα της ανεργίας.

Πρωταθλητές στην ανεργία

Ο κ. Σημίτης στις προγραμματικές δηλώσεις του το 2000 υποσχέθηκε στους Έλληνες πολίτες 300.000 ευκαιρίες απασχόλησης. Οι υποσχέσεις του αποδείχθηκαν ψεύτικες. Αφού την πενταετία 1997-2002 όχι μόνο δεν δημιουργήθηκαν νέες θέσεις απασχόλησης, αλλά χάθηκαν και επιπλέον 13.000 από τις ήδη υπάρχουσες. Το χειρότερο όμως είναι ότι όσοι μένουν για μεγάλο χρονικό διάστημα εκτός αγοράς εργασίας απογοητεύονται, χάνου την ελπίδα και την εμπιστοσύνη στις δυνατότητές τους με αποτέλεσμα να παύουν να αναζητούν δουλειά. Αυτό έχει ως συνέπεια η χώρα μας να εμφανίζει το χαμηλότερο ποσοστό απασχόλησης στην Ε.Ε. Στην τελευταία έκθεση της Eurostat αναφέρεται ότι στην Ελλάδα σε κάθε 100 κατοίκους εργάζονται μόνο 55,4, όταν στην υπόλοιπη Ευρώπη εργάζονται οι 64,1. Στις γυναίκες τα πράγματα είναι ακόμα χειρότερα. Στην Ελλάδα εργάζονται οι 40,9 και στην Ευρώπη οι 55.

Ουραγοί στις επενδύσεις και την ανταγωνιστικότητα
Αλλά πώς να δημιουργηθούν θέσεις εργασίας, όταν η χώρα μας είναι τελευταία μεταξύ των 25 της Ε.Ε στην προσέλκυση ξένων επενδύσεων; Όταν τα πρόσφατα στοιχεία από τον ΟΟΣΑ δείχνουν ότι η ανταγωνιστικότητα της οικονομίας μας μειώνεται διαρκώς. Όταν η γραφειοκρατία και η διαφθορά έχουν πάρει ανεξέλεγκτες διαστάσεις και τα αποτελέσματα αυτής της κατάστασης αποτυπώνονται ξεκάθαρα στο πόσα κεφάλαια επενδύονται στη χώρα μας. 50 εκατ. δολάρια μπήκαν πέρσι στην Ελλάδα για επενδύσεις, όταν στην Πορτογαλία επενδύθηκαν 4 δις. δολάρια και στην Ιρλανδία 20 δις. δολάρια. Ποιος σοβαρός επενδυτής θα φέρει τα χρήματά του σήμερα στη χώρα μας όταν σε έκθεση της Ευρωπαϊκής Τράπεζας η Ελλάδα κατατάσσεται πρώτη στη σπατάλη δημοσίου χρήματος, τη διαφθορά και την παραοικονομία;

Χάνουμε το τρένο του μέλλοντος
Η χώρα μας, αν θέλει να διακριθεί στο νέο ανταγωνιστικό περιβάλλον που δημιουργείται έχει μόνο μία επιλογή, να επενδύσει στο ανθρώπινο κεφάλαιο και τη γνώση. Να επενδύσει στους νέους ανθρώπους της, να τους δώσει τα εφόδια για να διακριθούν και να ζήσουν με άνεση και αξιοπρέπεια. Και στον τομέα αυτό όμως η κυβέρνηση ολιγωρεί.
Ο κ. Σημίτης μιλά για μια ‹‹τετραετία υψηλού ρίσκου›› βάζοντας διλήμματα και επιχειρώντας να διχάσει την κοινωνία. Αφήνοντας την χώρα μας τελευταία σε όλους τους τομείς που δημιουργούν πρόοδο, ευημερία και ανάπτυξη. Τελευταία στις δημόσιες δαπάνες για την Παιδεία από τις χώρες της Ε.Ε. Τελευταία στις δαπάνες για την πληροφορική, την τεχνολογία και τη δια βίου κατάρτιση.
Προτελευταία στις δαπάνες για την έρευνα αλλά σταθερά πρώτη στη φοιτητική μετανάστευση.
Εμποράκος της ελπίδας, λοιπόν, ο κ. Σημίτης όταν υποστηρίζει ότι με το πακέτο των μέτρων που ανακοίνωσε προωθεί την κοινωνική συνοχή.
Η Νέα Δημοκρατία με πολύ υπεύθυνο τρόπο αναδεικνύει την αναποτελεσματικότητα των μέτρων και την αναξιοπιστία της κυβέρνησης.
Απέναντι στην κατάσταση που έχει διαμορφωθεί προβάλλει ένα αξιόπιστο, ολοκληρωμένο, μεταρρυθμιστικό πρόγραμμα για μια Ελλάδα σύγχρονη, με συνεχή ανάπτυξη, κοινωνική συνοχή και κοινωνική δικαιοσύνη.
Και αυτό το πετυχαίνει με μια σύγχρονη ‹‹κοινωνική σεισάχθεια›› με τη βελτίωση της ανταγωνιστικότητας της οικονομίας μας, την παραγωγή μεγαλύτερου εθνικού εισοδήματος και τη δίκαιη κατανομή του.

Επισκεφθείτε μας...

 

 

 

Εγγραφή στο Newsletter

 
 

Επισκεφθείτε...