Πρακτικά

ΡΥΘΜΙΣΕΙΣ ΘΕΜΑΤΩΝ ΑΝΩΤΑΤΗΣ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΑΚΗΣ ΚΑΙ ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΚΗΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗΣ ΚΑΙ ΛΟΙΠΕΣ ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ

ΠΕΡΙΟΔΟΣ ΙΑ’
ΣΥΝΟΔΟΣ Α’
ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΗ ΛΘ΄
Τετάρτη 21 Σεπτεμβρίου 2005 (Απόγευμα)

ΘΕΜΑΤΑ
Α. ΕΙΔΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ
1. Επικύρωση Πρακτικών, σελ.

Β. ΝΟΜΟΘΕΤΙΚΗ ΕΡΓΑΣΙΑ
1. Συζήτηση επί της αρχής , των άρθρων και των τροπολογιών του σχεδίου νόμου του Υπουργείου Εθνικής Παιδείας και Θρησκευμάτων " Ρύθμιση θεμάτων Ανώτατης Πανεπιστημιακής και Τεχνολογικής Εκπαίδευσης και λοιπές διατάξεις" σελ.
ΑΙΚΑΤΕΡΙΝΗ ΠΑΠΑΚΩΣΤΑ: Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, πράγματι η Κυβέρνηση φέρνει ένα νομοσχέδιο στη Βουλή των Ελλήνων που ρυθμίζει τα θέματα της ανώτατης πανεπιστημιακής και τεχνολογικής εκπαίδευσης, ζητήματα τα οποία ταλάνισαν και ταλαιπώρησαν το εκπαιδευτικό μας σύστημα της ανώτατης και τεχνολογικής εκπαίδευσης και στα οποία καλούμαστε να πάρουμε θέση, ξεκαθαρίζοντας ένα τοπίο άναρχο, με στρεβλώσεις, θολό, το οποίο ασφαλώς και δημιούργησε προβλήματα στην ακαδημαϊκή κοινότητα, στην εκπαιδευτική κοινότητα, στους φοιτητές, στους σπουδαστές, στις οικογένειές τους και στο σύνολο των παρεχομένων υπηρεσιών εκπαίδευσης αυτού του επιπέδου.
Κατά συνέπεια, λοιπόν, θα ήταν υποκριτικό να ισχυριστεί κανείς πως δεν χρειάζονται αλλαγές και μεταρρυθμίσεις, πως δεν χρειάζονται τομές και δεν χρειάζεται και η θέσπιση ενός νέου θεσμικού πλαισίου το οποίο, εν πάση περιπτώσει, να ανταποκρίνεται στις ανάγκες των καιρών, στις προκλήσεις, οι οποίες είναι εκ των ων ουκ άνευ, απέναντι στους νέους ανθρώπους, οι οποίοι επιθυμούν να είναι γνώστες και θέλουν να είναι ανταγωνιστικοί των ομολόγων τους των υπολοίπων χωρών της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Κατά συνέπεια, λοιπόν, όποιος αρνείται το πρόβλημα, κατά την άποψή μου, μάλλον στρουθοκαμηλίζει. Και όποιος, εν πάση περιπτώσει, μέμφεται την παρούσα Κυβέρνηση ότι νομοθετεί, προσπαθώντας να πει ότι δεν νομοθετεί προς την σωστή κατεύθυνση, μάλλον ασκεί κακή αντιπολίτευση, κατά την άποψή μου, και προσφέρει κακές υπηρεσίες.
Έχουμε, δυστυχώς, ένα εκπαιδευτικό σύστημα, το οποίο λειτούργησε τα τελευταία είκοσι χρόνια με τον τρόπο που όλοι γνωρίζουμε, δημιουργώντας στην ελληνική κοινωνία ένα άγχος, κάνοντας τους Έλληνες να είναι πρώτοι σε δαπάνες, έξω από την υποτιθέμενη δημόσια και δωρεάν παιδεία, πράγμα το οποίο είναι υπαρκτό και σήμερα, κύριε Πρόεδρε -υπάρχει αυτό το φαινόμενο, υπάρχει αυτό το γεγονός- και βεβαίως οδήγησε τα Ελληνόπουλα πολλές φορές με το μεσαίο έως και χαμηλό επίπεδο παρεχομένων σπουδών, στο να είναι οι τελευταίοι στις μετρήσεις, οι οποίες έγκυρα πραγματοποιούνταν και θα εξακολουθήσουν να γίνονται, όσον αφορά την επάρκειά τους στο επίπεδο των γνώσεων, στο γνωστικό αντικείμενο, το οποίο έπαιρναν από τα εκπαιδευτικά μας ιδρύματα.
Κατά συνέπεια, λοιπόν, παρίσταται ως αναγκαία η σημερινή μεταρρύθμιση που έρχεται από την πολιτική ηγεσία του Υπουργείου της Εθνικής μας Παιδείας, και βεβαίως ανάγεται μέσα στη γενικότερη δέσμευση της Κυβέρνησης και του Πρωθυπουργού, ότι δηλαδή προτεραιότητά μας είναι η παιδεία, οι πόροι προς αυτήν και οι αναγκαίες αλλαγές, οι οποίες απαιτούνται για να μπορέσει να βελτιωθεί η ποιότητά της.
Και βεβαίως η βελτίωση της ποιότητας αυτής έχει άμεση σχέση με την άλλη κοινωνική πληγή, με την οποία συνδέεται άμεσα, που είναι το υπαρκτό φαινόμενο, το υπ’ αριθμόν ένα πρόβλημα, όπως αναγνωρίζεται από την ελληνική κοινωνία, δηλαδή αυτό της ανεργίας. Δεν μπορείς να έχεις ανταγωνιστικούς νέους και νέες οι οποίοι να μπορούν να αποδείξουν την ικανότητά τους και να είναι ελκυστικοί στην αγορά εργασίας, όταν αυτοί δεν έχουν τα απαιτούμενα εφόδια και την απαιτούμενη υποδομή.
Θέλω όμως να επισημάνω ένα - δύο ζητήματα. Και καταθέσαμε γι’ αυτό το λόγο, κύριε Πρόεδρε, προς τη Βουλή των Ελλήνων, για να ληφθεί υπ’ όψιν από την πολιτική ηγεσία του Υπουργείου, πρόταση σχετικά με ένα θέμα το οποίο έχει να κάνει με μια κοινωνική ομάδα συμπολιτών μας, που βαφτίστηκαν "άγαμες μητέρες". Και θέλω να το πω αυτό, γιατί θεωρώ υποχρέωσή μου να αναφέρω ότι οι συνάδελφοί μου και εγώ καταθέσαμε μια προσθήκη - τροπολογία, σε σχέση με το συζητούμενο νομοσχέδιο, που αφορά το άρθρο 14, το οποίο έχει να κάνει με τις μετεγγραφές, όπου εκεί θα επιθυμούσαμε να υπάρξει η εξής τροπολογία.
Όπως ξέρετε, με το ν. 3282/2004, που αυτή η Κυβέρνηση ψήφισε και είχα την τιμή να είμαι και εισηγήτριά του, είχαμε εξαιρέσει από τη γενική απαγόρευση των μετεγγραφών τούς γονείς και τα τέκνα των πολυμελών οικογενειών με τρία παιδιά από νόμιμο γάμο κ.λπ.. Βάλαμε τις άγαμες μητέρες που έχουν τρία μη αναγνωρισμένα ζώντα τέκνα. Όμως θεωρώ ότι έχει έρθει η ώρα, κύριε Πρόεδρε, να αντιληφθεί το Υπουργείο Παιδείας ότι υπάρχει ένα ζήτημα με την άγαμη μητέρα, η οποία επιθυμεί να βελτιώσει την ποιότητα των σπουδών της, και η οποία είχε τη γενναιότητα, μέσα από την ατυχία της, να κρατήσει, να θρέψει, να μεγαλώσει και να δώσει εφόδια σ’ ένα παιδί, το οποίο δεν είναι αναγνωρισμένο. Θεωρώ ότι είναι θέμα κοινωνικής ευαισθησίας, την οποία δεν στερείται καθόλου αυτή η Κυβέρνηση και πολύ περισσότερο η Υπουργός και το σύνολο της πολιτικής ηγεσίας του Υπουργείου Παιδείας. Θέλουμε, λοιπόν, να υπάρξει η εξής τροπολογία και να συμπεριληφθούν σ’ αυτές τις εξαιρέσεις οι άγαμες μητέρες με ένα μη αναγνωρισθέν ζων τέκνο που δεν υπερβαίνει το ανωτέρω όριο ηλικίας, δηλαδή τα είκοσι έξι χρόνια, κ.λπ.
Αυτή είναι μία τροπολογία η οποία κατατέθηκε από συναδέλφους Βουλευτές μαζί με την ομιλούσα, γιατί θεωρούμε ότι είναι μία εκκρεμότητα η οποία πρέπει να λυθεί.
Μία άλλη εκκρεμότητα η οποία, κατά την άποψή μου, υπάρχει, κύριε Πρόεδρε –και νομίζω ότι θα το λάβει υπ’ όψιν του το ζήτημα αυτό το Υπουργείο- είναι το θέμα των κατατακτηρίων εξετάσεων με το κύκλωμα –μέσα ή έξω από εισαγωγικά- που το συνοδεύει.
Σε τι αναφέρομαι: Θέλω να πω, δηλαδή, ότι θα πρέπει να ξέρουν οι υποψήφιοι οι οποίοι συμμετέχουν σε κατατακτήριες εξετάσεις και οι οικογένειές τους ότι οι κατατακτήριες αυτές εξετάσεις είναι όντως αδιάβλητες και ότι δεν υπάρχουν υποψήφιοι δύο ταχυτήτων. Όποιος, είτε αυτός προέρχεται από οποιαδήποτε κοινότητα, είτε είναι ακαδημαϊκή είτε είναι έξω απ’ αυτή και θεωρήσει ότι οι υποψήφιοι αυτοί μπορεί να είναι δύο ταχυτήτων, θα πρέπει να πάρει το μήνυμα από την Κυβέρνηση –από αυτήν εδώ την Κυβέρνηση, γιατί δυστυχώς οι προηγούμενες δεν το πέρασαν, αφού το φαινόμενο εξακολουθεί να συνεχίζεται- εδώ και τώρα –θα χρησιμοποιήσω μια έκφραση πολύ γνωστή- ότι όποιος ξεφεύγει από τη νομιμότητα θα πρέπει να είναι έτοιμος να αντιμετωπίσει τον εισαγγελέα.
Είμαι βέβαιη ότι το Υπουργείο Εθνικής Παιδείας θα προβεί σε αυτό το μήνυμα, το οποίο θα πρέπει να πάρουν όλοι αυτοί οι οποίοι εμπλέκονται θεσμικά με τη διεξαγωγή των κατατακτηρίων εξετάσεων, ώστε να ηρεμήσουν και οι υποψήφιοι αλλά και οι γονείς οι οποίοι, εν πάση περιπτώσει, αγωνιούν και ανησυχούν γιατί έχουμε φαινόμενα και ενδείξεις, οι οποίες κάθε άλλο παρά καλοί οιωνοί είναι.
Μια τελευταία παρατήρηση, την οποία ήθελα να κάνω, αφορά ένα γεγονός που ήρθε σε γνώση μου, κύριε Πρόεδρε, και αφορά και ένα πόρισμα του "Συνηγόρου του Πολίτη" για τους ομογενείς διπλοϊθαγενείς αποφοίτους των δημοσίων σχολείων, όπως είναι τα ιταλικά, γαλλικά και γερμανικά σχολεία, οι οποίοι υφίστανται άνιση μεταχείριση ως προς την πρόσβαση στα ελληνικά ανώτατα εκπαιδευτικά ιδρύματα.
Αυτό είναι ένα ζήτημα το οποίο πρέπει να δούμε για εκείνους μόνο οι οποίοι έχουν οικονομικό πρόβλημα και δεν έχουν την πρόσβαση στα αλλοδαπά πανεπιστήμια της Ευρώπης ή και αλλαχού. Νομίζω ότι και αυτό πρέπει να το δούμε με ιδιαίτερη προσοχή.
Τελειώνοντας θα ήθελα να πω, κύριε Πρόεδρε, ότι είναι ένα νομοσχέδιο το οποίο προσπαθεί και βάζει, κατά την άποψή μου, τάξη στα κακώς κείμενα. Χρειάζεται πολύς δρόμος ακόμη να διανυθεί. Θεωρώ όμως ότι η Κυβέρνηση κινείται στη σωστή κατεύθυνση ακούγοντας, υλοποιώντας και δρομολογώντας τις λύσεις οι οποίες είναι ενδεδειγμένες και ανταποκρίνονται στις απαιτήσεις των καιρών.
Σας ευχαριστώ.
(Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας)

"Εμπορία και σεξουαλική εκμετάλλευση ανηλίκων και γυναικών."

Εμπορία και σεξουαλική εκμετάλλευση ανηλίκων και γυναικών.

Το εμπόριο των ανθρώπων είναι μια μορφή σύγχρονης δουλείας και είναι έγκλημα κατά της ανθρωπότητας. Είναι ένα έγκλημα απεχθές, περιορίζει την ελευθερία του ανθρώπου, καταρρακώνει την αξιοπρέπεια του, καταστρέφει την ψυχική και σωματική του υγεία, απειλεί τη ζωή του αλλά και τείνει να αποσαθρώσει τον συνεκτικό ιστό της κοινωνίας.

Το εμπόριο γυναικών αλλά και μικρών παιδιών, τα τελευταία χρόνια και ιδιαίτερα μετά την παράνομη  είσοδο μεταναστών στην Ελλάδα απέκτησε μεγάλες διαστάσεις. Αποτελεί πλέον μια κερδοφόρα επιχείρηση για το οργανωμένο έγκλημα που εκμεταλλεύεται τη φτώχια και την αδυναμία γυναικών και μικρών παιδιών.

Ιδιαίτερα η σεξουαλική εκμετάλλευση των ανηλίκων είναι η πιο σοβαρή μορφή εγκληματικής και αντικοινωνικής συμπεριφοράς σε βάρος τους, γιατί πέραν του ότι αποτελεί βάναυση μορφή εξαναγκασμού, κακοποίησης και προσβολής της προσωπικότητας και τις γενετήσιας αξιοπρέπειας του ανηλίκου, αποτελεί και μια από τις   πιο ακραίες, ανήθικες και επικίνδυνες κοινωνικά μορφές οικονομικής εμπορικής εκμετάλλευσης.

Η εμπορία των  παιδιών ώστε σε κλίμα τρομοκρατίας και με άσκηση βίας να προωθούνται στην επαιτεία ή την σεξουαλική εκμετάλλευση.

Ένα ακόμη από τα χαρακτηριστικά στοιχεία της εμπορίας βρεφών είναι και η εμφάνιση παράνομων υιοθεσιών.

Με την ανάπτυξη του Διαδικτύου έχουν εμφανισθεί σε ευρωπαϊκό και εθνικό επίπεδο θέματα που σχετίζονται με την παιδική πορνογραφία. Λόγω των δυνατοτήτων που προσφέρει το Διαδίκτυο και του αυξανόμενου όγκου των καταγγελιών απαιτείται η άμεση λήψη εξειδικευμένων προληπτικών και κατασταλτικών μέτρων που θα αντιμετωπίσουν το πρόβλημα.

Το φαινόμενο προσπαθούν να το αντιμετωπίσουν σε Ευρωπαϊκό επίπεδο και τα όργανα της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Στην χώρα μας όμως δεν υπάρχει ακόμα το νομοθετικό πλαίσιο που να αντιμετωπίζει το εμπόριο ανθρώπων με σκοπό την σεξουαλική εκμετάλλευση.

Εκτός των ποινικών μέτρων και η οργάνωση του κατάλληλου νομοθετικού πλαισίου απαιτείται και η οργάνωση του κοινωνικού περιβάλλοντος. Η ελληνική κοινωνία πρέπει να ενημερωθεί, ευαισθητοποιηθεί και πληροφορηθεί για την έκταση του προβλήματος.

 Επίσης πρέπει να δημιουργηθούν οι κατάλληλες υποδομές στήριξης των ατόμων που υφίστανται το πρόβλημα. Απαιτείται η οργάνωση ενεργειών πρόληψης, η ίδρυση δομών που θα διασφαλίζουν την διατροφή, περίθαλψη, ψυχολογική στήριξη και αποκατάσταση των θυμάτων,  στελέχωση με ειδικευμένο προσωπικό που θα υποστηρίζει τα άτομα και τα παιδιά. Επίσης θα τους παρέχεται νομική υποστήριξη και υπαγωγή σε προγράμματα κοινωνικής ένταξης και επαγγελματικής αποκατάστασης.

Η εμπορία και σεξουαλική εκμετάλλευση ανηλίκων και γυναικών συνεχώς αναπτύσσεται στη χώρα μας. Απαιτείται η ενεργοποίηση της πολιτείας για την καθολική αντιμετώπιση του προβλήματος.

Για την αντιμετώπιση του ειδεχθούς αυτού εγκλήματος απαιτείται η πολυεπίπεδη και συντονισμένη προσπάθεια όλων των Αρχών και φορέων, που εμπλέκονται στο θέμα αξιοποιώντας και την διεθνή συνεργασία.

Επίσης απαιτείται η ενημέρωση και ευαισθητοποίηση των Ελλήνων ώστε να γίνει κατανοητή η σοβαρότητα και η έκταση του προβλήματος.

Η λύση του προβλήματος δεν είναι ασφαλώς μόνο νομοθετική. Απαιτεί και  την συστράτευση όλων των υγιών δυνάμεων του τόπου ώστε να αντιμετωπισθεί η σύγχρονη αυτή μάστιγα. 

ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΗ Δ΄ Τρίτη 22 Οκτωβρίου 2002 «Συμμόρφωση της Διοίκησης προς τις δικαστικές αποφάσεις και προαγωγή των δικαστών των τακτικών διοικητικών δικαστηρίων στο βαθμό του συμβούλου Επικρατείας»

ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΗ Δ΄


Τρίτη 22 Οκτωβρίου 2002


ΑΙΚΑΤΕΡΙΝΗ ΠΑΠΑΚΩΣΤΑ-ΣΙΔΗΡΟΠΟΥΛΟΥ: Κύριε Πρόεδρε, κυρία και κύριοι συνάδελφοι, τότε, όταν οι καιροί ήταν άλλοι και τα ήθη ήταν άλλα, ο Αριστοτέλης έλεγε: "Η δικαιοσύνη είναι η μόνη από τις αρετές που χρειάζεται". Ως αρετή, λοιπόν, ο Αριστοτέλης ορίζει τη δικαιοσύνη και βεβαίως υποδεικνύει την αξία της.
Στο νομοσχέδιο, το οποίο πρόκειται να συζητήσουμε, το οποίο έχει τίτλο "Συμμόρφωση της Διοίκησης προς τις δικαστικές αποφάσεις και προαγωγή των δικαστών των τακτικών διοικητικών δικαστηρίων στο βαθμό του Συμβούλου Επικρατείας" βλέπουμε ότι μεταξύ πολλών άλλων επιχειρείται από την Κυβέρνηση να εξομαλυνθεί κυρίως η καχυποψία η οποία χαρακτηρίζει τις σχέσεις κράτους και πολιτών.
Βεβαίως διαπιστώνουμε από το παρόν σχέδιο νόμου ότι τα πάντα μετατίθενται στις πλάτες της δικαιοσύνης. Θεωρεί η Κυβέρνηση, η οργανωμένη πολιτεία, ότι η δικαιοσύνη ουσιαστικά είναι για να θεραπεύει πάσαν νόσο, για να δέχεται από την άλλη πλευρά και τα πυρά βεβαίως στελεχών της Κυβέρνησης και ιδίως του Γενικού Γραμματέα του ΠΑ.ΣΟ.Κ., του κ. Λαλιώτη, ο οποίος τελευταία μας επεφύλαξε ιδιαίτερη μεταχείριση, όσον αφορά τη συμπεριφορά του απέναντι στους λειτουργούς και την ελληνική δικαιοσύνη όπου ουσιαστικά αναφέρθηκε σε απόφαση της Εισαγγελίας Εφετών να τεθεί στο αρχείο η υπόθεση της λιβεριανής εταιρείας "MAYO" λέγοντας ότι θα πρέπει να γνωρίζουν και οι δικαστικοί λειτουργοί ότι σε ένα δημοκρατικό σύστημα, σε μία ευνομούμενη δημοκρατία και οι κρίνοντες, κρίνονται. Αυτή είναι η άποψη την οποία έχουν τα κορυφαία στελέχη της Κυβέρνησης για τη δικαιοσύνη και για το ρόλο τον οποίο πρέπει να παίζει αυτή σε μία δημοκρατική και ευνομούμενη πολιτεία.
Με το υπό ψήφιση, λοιπόν, νομοσχέδιο επιδιώκεται η συμμόρφωση της διοίκησης, μιας διοίκησης η οποία με πράξεις και παραλείψεις της εκτελεστικής εξουσίας έχει φθάσει σε αυτό το σημείο στις δικαστικές αποφάσεις, θέμα το οποίο βεβαίως αυτονόητα θα έπρεπε όλοι μας να λαμβάνουμε υπόψη μας στην καθημερινή πρακτική. Υπάρχει σχετική διάταξη στο άρθρο 94 του Συντάγματος.
Συνιστώνται τελικά με το συγκεκριμένο σχέδιο νόμου τριμελή συμβούλια τα οποία είναι αρμόδια για να λάβουν μέτρα για τη συμμόρφωση της διοίκησης στις δικαστικές αποφάσεις.
Ευτυχώς, κύριε Πρόεδρε, ελήφθη υπόψη το πρακτικό της Ολομελείας του Συμβουλίου της Επικρατείας και έχουμε τριμελή συμβούλια στο σχέδιο νόμου, το παρόν, το οποίο συζητούμε, αλλιώς η διάταξη η οποία υπήρχε στο προσχέδιο κινδύνευε να πάσχει εξ αντισυνταγματικότητας.
Ειδικότερα: Στο άρθρο 1 επαναλαμβάνεται η αντίστοιχη διάταξη του Συντάγματος και με αυτό επιτάσσεται η διοίκηση να συμμορφωθεί, λέει το Σύνταγμα, χωρίς καθυστέρηση στις δικαστικές αποφάσεις.
Η διατύπωση αυτή παρέχει στη διοίκηση τη δυνατότητα με κάποια πρόφαση ή δικαιολογία να καθυστερήσει να συμμορφωθεί σε μια δικαστική απόφαση για μακρό χρονικό διάστημα. Θα μπορούσε να διατυπωθεί ως άμεσα -λέμε εμείς- ή εντός των ισχυουσών δικονομικών προθεσμιών, εφόσον πρόκειται για αποφάσεις που έχουν εκδοθεί από ανώτατα δικαστήρια, έχουν εξαντλήσει τις βαθμίδες δικαιοδοσίας και έχουν ασφαλώς καταστεί τελεσίδικες και αμετάκλητες.
Πέραν του άρθρου αυτού και αντί της σύστασης τριμελών συμβουλίων τα οποία απλώς καλούνται να διαπιστώσουν -υπογραμμίζω ότι έχουν διαπιστωτική αρμοδιότητα- την καθυστέρηση της διοίκησης να συμμορφωθεί προς μια δικαστική απόφαση, θα μπορούσαν να θεσπιστούν αυστηρές πειθαρχικές και ποινικές διατάξεις σ' εκείνους τους φορείς της διοίκησης που είναι αρμόδιοι να εκτελέσουν ή να συμμορφωθούν σε μια απόφαση.
Θα ήθελα να πω το εξής. Στο άρθρο 1 ως υπόχρεοι συμμόρφωσης αναφέρονται το δημόσιο και τα νομικά πρόσωπα δημοσίου δικαίου. Οίκοθεν νοείται και προτείνω να τεθεί στην εισηγητική έκθεση ότι η ρύθμιση αναφέρεται και στα νομικά πρόσωπα διφυούς χαρακτήρα κατά το μέρος βέβαια που αυτά ασκούν δημόσια εξουσία. Εξάλλου στους υπόχρεους προς συμμόρφωση πρέπει να συμπεριληφθούν και οι ανεξάρτητες αρχές με κατάλληλη τροποποίηση των σχετικών άρθρων.
Στο άρθρο 2 του σχεδίου νόμου ορίζονται τα σχετικά με τη σύσταση των τριμελών συμβουλίων που είναι αρμόδια να λάβουν μέτρα για τη συμμόρφωση της διοίκησης προς τις δικαστικές αποφάσεις. Η φύση της αρμοδιότητας των συμβουλίων αυτών επαναλαμβάνω ότι είναι καθαρά διαπιστωτική της καθυστέρησης ή της μη συμμόρφωσης, όπως συνάγεται από τα επόμενα άρθρα τα οποία ακολουθούν, ιδίως το άρθρο 3 στο οποίο διατηρούμε σοβαρότατες επιφυλάξεις.
Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ενώ ήδη από το άρθρο 1 η διοίκηση είναι υποχρεωμένη να συμμορφωθεί σε μια απόφαση, ο πολίτης εν τέλει αναγκάζεται να απευθυνθεί στα από του άρθρου 2 συνιστώμενα τριμελή συμβούλια, προκειμένου να διαπιστωθούν από αυτά τα εξής πράγματα: Πρώτον, η καθυστέρηση της συμμόρφωσης. Δεύτερον, η παράλειψη ή άρνηση συμμόρφωσης. Τρίτον, η πλημμελής συμμόρφωση της διοίκησης σε μια απόφαση. Παρέχεται, λοιπόν, μ΄ αυτόν τον τρόπο η δυνατότητα στη διοίκηση να κωλυσιεργεί τελικά στη συμμόρφωσή της σε μια δικαστική απόφαση, να προβάλλει διάφορες δικαιολογίες ή απόψεις για κάτι που έχει κριθεί από τα δικαστήρια και είναι υποχρέωσή της να συμμορφωθεί προς αυτό.
Το οξύμωρο δε από τη διατύπωση του δευτέρου εδαφίου του άρθρου αυτού είναι ότι, αν το συμβούλιο διαγνώσει ότι η καθυστέρηση της διοίκησης είναι αδικαιολόγητη, την καλεί να συμμορφωθεί εντός ευλόγου προθεσμίας, η οποία δεν μπορεί να υπερβεί το τρίμηνο. Αυτό θα μπορούσε να έχει κάποια χρηστική λειτουργική αξία, αν συνοδευόταν από τη διάταξη εκείνη η οποία λέει ότι η προθεσμία αυτή μπορεί να παραταθεί για μια ακόμη φορά, αν συντρέχει σπουδαίος λόγος. Μ' αυτόν τον τρόπο ουσιαστικά ακυρώνεται και η συγκεκριμενοποίηση της τρίμηνης προθεσμίας η οποία αναδιατύπωσε την εύλογη προθεσμία. Κατά συνέπεια πάλι είναι ατελέσφορη η διάταξη.
Επομένως δημιουργείται το ερώτημα: Αν το συμβούλιο κρίνει ότι η μη συμμόρφωση, η άρνηση της διοίκησης είναι δικαιολογημένη, τι γίνεται σ' αυτήν την περίπτωση; Ανατρέπεται το ήδη δεδικασμένο και αμετακλήτως κριθέν από τα δικαστήρια; Το ήδη κριθέν και ικανοποιηθέν αίτημα του πολίτη δεν πρόκειται να ικανοποιηθεί; Θα πρέπει, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, πρακτικά να δούμε πώς θα λειτουργήσουμε, αφού νομοθετούμε αυτήν την ώρα προς την κατεύθυνση της εξυπηρέτησης του πολίτη που πολύ χρήση κάναμε τις τελευταίες μέρες.
Θέλω να πω επίσης ότι στο άρθρο 3 αυτό το οποίο είδα ως αναδιατύπωση και για το οποίο, όπως σας είπα διατηρούμε σοβαρότατες επιφυλάξεις, είναι ορθό, αλλά δεν είναι ολοκληρωμένο και πλήρες. Στο τέλος της παραγράφου 3 λέει η Κυβέρνηση να επιβληθεί από το τριμελές συμβούλιο και νέα χρηματική κύρωση. Κύριε Πρόεδρε, αν η διοίκηση δεν έχει κλιμακωτή επιβολή χρηματικής κύρωσης, δηλαδή σε συνάρτηση με το χρόνο συμμόρφωσης, όπως προβλέπεται μεταξύ άλλων στο γαλλικό Δίκαιο και σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες, τότε θα δούμε το οξύμωρο σχήμα η διοίκηση να αδιαφορεί, αφού ουσιαστικά θα έχει μια άπαξ χρηματική κύρωση. Από εκεί και πέρα δεν υπάρχει εξαναγκασμός της διοίκησης σε συμμόρφωση, όπως επιτάσσει το Σύνταγμα, αφού καταβάλλοντας αυτή άπαξ τη χρηματική ποινή που ορίζεται στην αναδιατύπωση, μπορεί να αποφύγει στο διηνεκές τη συνταγματική της υποχρέωση.
Πρέπει δε να σας πω ότι, αν λάβουμε υπόψη μας και το υπ' αριθμόν 5 πρακτικό της Ολομελείας του Συμβουλίου της Επικρατείας, υπάρχει άποψη εκεί η οποία ορίζει -και νομίζω ότι είναι πάρα πολύ σοβαρό αυτό το οποίο λέγει- ότι το σχέδιο νόμου ακόμα και σήμερα με τις αναδιατυπώσεις του, δεν ρυθμίζει την υποχρέωση συμμορφώσεως της διοίκησης, όπως την εννοεί το άρθρο 95 παράγραφος 5 του Συντάγματος, δηλαδή ευθύνη για κάθε αρμόδιο όργανο, να το ξεκαθαρίσουμε, διότι τίποτε απ' αυτό δεν προβλέπει για την επιβολή κυρώσεων σε βάρος αυτών που είναι αληθινά υπεύθυνοι. Κι ας μη γελιόμαστε, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ποιοι είναι οι αληθινά υπεύθυνοι. Είναι τα προϊστάμενα πολιτικά όργανα, τα οποία εκδίδουν εκτελεστές πράξεις. Ε, λοιπόν, θεωρώ ότι σ' αυτή την περίπτωση οι κυρώσεις επέρχονται μόνο κατ' εξαίρεση στους δημοσίους υπαλλήλους, οι οποίοι προβαίνουν σε τέτοιου είδους πράξεις ή παραλείψεις. Θεωρώ, λοιπόν, ότι και αυτή η επισήμανση πρέπει να ληφθεί σοβαρά υπόψη.
Αυτό το οποίο επίσης ήθελα να τονίσω στην επιβολή του χρηματικού αυτού ποσού που αναφέρει η Κυβέρνηση και ενδεχομένως την είσπραξή του από τον ενδιαφερόμενο πολίτη με τη διαδικασία που προβλέπεται, η διοίκηση εξακολουθεί να μη συμμορφώνεται προς τη δικαστική απόφαση. Ερώτημα γεννιέται, ποια είναι τα μέτρα που μπορεί να λάβει σε βάρος της το αντίστοιχο τριμελές συμβούλιο.
Εδώ θέλω να σας πω το εξής τραγελαφικό. Δεν μπορεί το τριμελές συμβούλιο το οποίο σήμερα θεσμοθετούμε, να προβεί σε θετική ενέργεια, δηλαδή να εξαναγκάσει, να επιβάλει σε δήλωση βουλήσεως τη διοίκηση, όπως γίνεται και στο γαλλικό Δίκαιο. Παραδείγματος χάρη να εκδώσει μία άδεια οικοδομής, δεν το μπορεί και δεν του δίνουμε τη δυνατότητα με αυτό το σχέδιο νόμου.
Κατά τη γνώμη μου, εφόσον βάσει του Συντάγματος η διοίκηση είναι υποχρεωμένη να συμμορφώνεται προς τις δικαστικές αποφάσεις, πρέπει να συμμορφώνεται άμεσα και μέσα στις ίδιες προθεσμίες που έχει υποχρέωση να συμμορφωθεί απέναντί της ο κάθε πολίτης, ο οποίος υφίσταται κυρώσεις. Η σύσταση τριμελών συμβουλίων πέραν του ότι επιβαρύνει τον κρατικό προϋπολογισμό παρέχει τη δυνατότητα στη διοίκηση να αρνείται να συμμορφωθεί ή να εκτελέσει μια δικαστική απόφαση επί της ουσίας και να παραπέμπει τους πολίτες σε μια καινούρια χρονοβόρα διαδικασία, αφού βεβαίως έχει προηγηθεί μακροχρόνιος δικαστικός αγώνας του πολίτη για να βρει το δίκιο του από τα πρωτοβάθμια δικαστήρια μέχρι την έκδοση της αμετάκλητης δικαστικής απόφασης, προκειμένου τελικά μέσα από το σχέδιο νόμου, το οποίο σήμερα συζητούμε και τίθεται προς ψήφιση, να κριθεί αν η καθυστέρηση ή η άρνηση συμμόρφωσης της διοίκησης είναι δικαιολογημένη. Υπογραμμίστε το. Ο χαρακτήρας δηλαδή των συμβουλίων αυτών θα έπρεπε να είναι καθαρά διαπιστωτικός της μη συμμόρφωσης ή της άρνησης της διοίκησης προς τις δικαστικές αποφάσεις και να επιβάλλει κυρώσεις στους υπευθύνους.
Κατά συνέπεια, κατά τη δική μου άποψη στην πράξη πρόκειται για μη συμμόρφωση. Το συγκεκριμένο σχέδιο νόμου, έτσι όπως είναι διατυπωμένο, εάν δεν αναδιατυπωθεί, οδηγεί σε μη συμμόρφωση.
Δυστυχώς, μου δίνει την αίσθηση η Κυβέρνηση και λυπούμαι γι' αυτό, ότι υφέρποντας μεταθέτει το πολιτικό κόστος από το μπάχαλο της διοίκησης που η ίδια με τις πράξεις και τις παραλείψεις της σε καθημερινή βάση έχει δημιουργήσει, από την πολιτική, την εκτελεστική εξουσία, στις πλάτες των δικαστών. Και γι' αυτό αναφέρθηκα στην αρχή ότι η δικαιοσύνη δεν θα πρέπει να θεωρεί και οι δικαστές ότι θεραπεύουν πάσαν νόσον, νίπτοντας τας χείρας της η εκτελεστική εξουσία.
Τώρα, όσον αφορά το άρθρο 4, πρέπει να σας πω ότι το σχέδιο νόμου, έτσι όπως είναι διατυπωμένο στο άρθρο αυτό ουσιαστικά αναιρεί τον πυρήνα της διάταξης. Οδηγεί σε μη αναγκαστική εκτέλεση και βεβαίως είναι παραπειστικός ο ισχυρισμός, ο οποίος ελέχθη από τον κύριο Υπουργό σε παρατηρήσεις μας στην Επιτροπή ότι αν, παραδείγματος χάρη, έκανε δεκτή παρατήρηση συναδέλφων και όλων μας για αναγκαστική κατάσχεση, αναγκαστική εκτέλεση περιουσιακών στοιχείων του δημοσίου, ότι θα μπορούσαμε να οδηγηθούμε και στην κατάσχεση ενός πολεμικού πλοίου!
Θα πρέπει να σας πω, κύριοι συνάδελφοι, ότι η νομολογία μέχρι και σήμερα δεν έχει δεχθεί ποτέ κατάσχεση περιουσιακού στοιχείου του δημοσίου, όταν αυτά τα περιουσιακά στοιχεία αναφέρονται στο σκληρό πυρήνα της κρατικής εξουσίας.
Τέλος, στο άρθρο 6 του πρώτου κεφαλαίου, η αναδιατύπωση της παραγράφου 1 σχετικά με τις εκδιδόμενες δικαστικές αποφάσεις, όπως λέει "οι διατάξεις του άρθρου 3 του νόμου αυτού εφαρμόζονται για τις εκδιδόμενες μετά την έναρξη της ισχύος του δικαστικές αποφάσεις", δεν είναι σωστή. Πρέπει να πάρουμε πολιτική απόφαση, η οποία να ορίζει ότι θα πρέπει να συμπεριλαμβάνονται και οι δικαστικές αποφάσεις που έχουν εκδοθεί πριν από τη δημοσίευση του παρόντος νόμου και συνεπώς το άρθρο 6 στο οποίο ορίζεται ότι οι σχετικές διατάξεις του νόμου εφαρμόζονται μόνο στις αποφάσεις που θα εκδοθούν μετά την έναρξη της ισχύος του, θα πρέπει να διαγραφεί.
Τέλος στο δεύτερο κεφάλαιο το οποίο αφορά την προαγωγή των δικαστών στο βαθμό του Συμβούλου της Επικρατείας, έχω να πω το εξής:
Πρέπει να πω το εξής: Βεβαίως, χαίρομαι πάρα πολύ και χαιρόμαστε όλοι μας για την κατεύθυνση την οποία έχει το συγκεκριμένο σχέδιο νόμου σε σχέση με το θέμα αυτό, αφού βεβαίως προηγήθηκαν διαβουλεύσεις των δύο ενώσεων των δικαστών του Συμβουλίου της Επικρατείας και των διοικητικών δικαστών με τον Πρόεδρο του Συμβουλίου της Επικρατείας και το Γενικό Επίτροπο των διοικητικών δικαστηρίων.
Θεωρούμε, λοιπόν, ότι οι οκτώ νέες θέσεις που συνιστώνται δεν είναι αρκετές. Είναι ένα πρόβλημα το οποίο εντοπίζουμε. Θεωρούμε ότι θα πρέπει να αυξηθούν κατά τέσσερις τουλάχιστον οι θέσεις των συμβούλων της Επικρατείας με χρονικό ορίζοντα το 2006. Συγχρόνως απαιτείται και μία σημαντική αύξηση των θέσεων των διοικητικών δικαστών, κυρίως σε επίπεδο εφετείου, που εκεί παρατηρείται και απαιτείται βεβαίως τεράστια σώρευση εκκρεμών υποθέσεων και άρα χρειάζονται ρυθμιστές, η οποία αναμένεται και να αυξηθεί ενόψει της μεταφοράς νέων υποθέσεων και παρά το γεγονός ότι τα εφετεία λειτουργούν τα τελευταία χρόνια με πλήρη κάλυψη των οργανικών τους θέσεων. Εκτιμάται, λοιπόν, ότι μια αύξηση θέσεων όλων των βαθμίδων σε μία προοπτική τετραετίας -εικοσιπέντε δηλαδή το χρόνο- θα καταστήσει αποτελεσματική τη λειτουργία της διοικητικής δικαιοσύνης, όπου θα πρέπει να σας πω ότι οι εκκρεμείς υποθέσεις στα διοικητικά δικαστήρια της χώρας αγγίζουν τις εκατόν εξήντα τρεις χιλιάδες. Βεβαίως με το υπό ψήφιση σχέδιο νόμου για λόγους θεσμικής ισότητας θα πρέπει να θεσμοθετηθεί η επταετής προϋπηρεσία εφέτη και να τροποποιηθεί σε πενταετή. Η ρύθμιση αυτή θα έχει ευεργετικές συνέπειες για το μέλλον, δεδομένου ότι ήδη προβλέπεται από το προτεινόμενο νομοσχέδιο ανώτατο όριο ηλικίας το 62ο έτος για την προαγωγή στο βαθμό του Συμβούλου της Επικρατείας και ενόψει του μακρού χρόνου που απαιτείται πλέον για να προαχθεί κάποιος στο βαθμό του Εφέτη, εικοσαετία και πλέον. Είναι ορατός ο κίνδυνος μεγάλος αριθμός διοικητικών δικαστών να μην θεμελιώσει καν δικαίωμα προς κρίση.
Κύριε Πρόεδρε, κύριοι συνάδελφοι, θα κλείσω με τον Πλάτωνα, ξεκίνησα με τον Αριστοτέλη. Ο Πλάτωνας λέει: Να φροντίζεις περισσότερο από οτιδήποτε άλλο το δίκαιο. Τότε. Σήμερα, πλήρης απραξία. Χοντρή περίπτωση, πρόσφατη περίπτωση το οικογενειακό επίδομα, όπου απόφαση της Ολομελείας του Ελεγκτικού Συνεδρίου απεδέχθη να δίδεται ολόκληρο το οικογενειακό επίδομα και στους δύο συζύγους συνταξιούχους του δημοσίου. Αντί γι' αυτό διαπιστώσαμε ότι υπάρχει μία διάθεση εκ μέρους της Κυβέρνησης να εκμεταλλευθεί πολιτικά και μικροκομματικά ένα τέτοιο ζήτημα, το οποίο δικαστικώς έχει αποφανθεί η δικαιοσύνη και για το οποίο σήμερα εμείς καλούμεθα να ψηφίσουμε πράξεις και παραλείψεις της διοίκησης και συμμόρφωση προς τις δικαστικές αποφάσεις. Ας κάνουμε πράξεις τα λόγια τα οποία λέμε προς τους πολίτες, προς την κοινωνία και ας συμμορφωθούμε επιτέλους προς το δίκαιο, που είναι η μεγαλύτερη αρετή όλων, όπως ορίζει ο Αριστοτέλης. Ευχαριστώ πολύ.

ΑΙΚΑΤΕΡΙΝΗ ΠΑΠΑΚΩΣΤΑ -ΣΙΔΗΡΟΠΟΥΛΟΥ: Κύριε Πρόεδρε, κυρία και κύριοι συνάδελφοι, πράγματι μετά την τοποθέτηση του κυρίου Υπουργού ανοίγει πεδίον δόξης λαμπρό και δίνεται επίσης μια λαμπρά ευκαιρία να απαντηθούν ορισμένα ζητήματα τα οποία έθεσε κατά την τοποθέτησή του ο κύριος Υπουργός.
Θέλω να πω το εξής: Ότι τόσο η Επιστημονική Επιτροπή της Βουλής -την οποία τώρα και εγώ είδα, διότι ορθώς επικαλέσθηκε ο κύριος Υπουργός ότι αυτή θα πρέπει να έρχεται έγκαιρα ώστε όλοι μας να τοποθετούμαστε ανάλογα στα υπό συζήτηση νομοσχέδια- όσο και με αφορμή την τοποθέτηση του Κοινοβουλευτικού μας Εκπροσώπου, του κ. Παυλόπουλου, θέλω να του πω ότι σεμνύνομαι -όπως είπε ο κύριος Υπουργός- δι' εαυτόν, ότι μελέτησα με πολλή σοβαρότητα και το σχέδιο νόμου το οποίο συζητούμε, με πολύ περισσότερη δε σοβαρότητα θα έλεγα από αυτήν που ο κύριος Υπουργός και η Κυβέρνηση επιθυμεί να νομοθετήσει και φέρει το παρόν νομοσχέδιο στη Βουλή.
Και εξηγούμαι. Αυτό το οποίο διαπιστούται από όλους -και διαπιστώθηκε κατ' αρχήν- ήταν πράγματι η προχειρότητα με την οποία στο υπό ψήφιση σχέδιο νόμου προσπάθησε να τεθεί ο θεσμός των τριμελών συμβουλίων. Εκεί λοιπόν του επεσήμανα ότι, εν πάση περιπτώσει, εάν η ολομέλεια του Συμβουλίου της Επικρατείας δεν προέβλεπε, δεν παρότρυνε και δεν υποδείκνυε, θα ερχόταν ένα όργανο προς συζήτηση στο υπό συζήτηση νομοσχέδιο το οποίο a priori κινδυνεύει εξ αντισυνταγματικότητας. Αυτό ο κύριος Υπουργός έκανε πως δεν το κατάλαβε και προς άλλη οδό καθοδήγησε τη σκέψη του, αλλά και τις προθέσεις του.
Εδώ δύο τινά συμβαίνουν με το παρόν νομοσχέδιο κι επιχειρώ να πω με εξαιρετικά καθαρό τρόπο και με καθαρές κουβέντες, κύριε Πρόεδρε και κύριοι συνάδελφοι, το εξής: Ή η Κυβέρνηση νομοθετεί πρόχειρα ή νομοθετεί εκ του πονηρού. Διότι άλλως πώς εξηγείται το γεγονός ότι ενώ επί της αρχής συζητούμε τον εκτελεστικό του Συντάγματος νόμο τον οποίο έφερε προς συζήτηση το Υπουργείο Δικαιοσύνης και συμφωνούμε όλοι επ' αυτής της αρχής εκτός της πτέρυγας του Κομμουνιστικού Κόμματος της Ελλάδας για δικούς του λόγους, ο Υπουργός με τόλμη και με γενναιότητα δεν υιοθετεί αυτά που ακόμα ακόμα και ο Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος του ΠΑΣΟΚ σάς επεσήμανε; Συμφώνησε, ταυτίστηκε, υιοθέτησε και βεβαίως εξέπεμψε προς τα έξω δημόσιο λόγο και είπε ότι ταυτίζεται απολύτως προς τις θέσεις, τις οποίες εγώ ως εισηγήτρια κατέθεσα τόσο στην Επιτροπή όσο και σήμερα στο Σώμα της Βουλής και αντ' άλλης απαντήσεως ο κύριος Υπουργός φρόντισε, αλαζονικά ποιών, να του απαντήσει: "αυτομαστιγώνεστε".
Εκείνο το οποίο εγώ θέλω να πω, κύριε Πρόεδρε, κυρία και κύριοι συνάδελφοι, είναι το εξής απλό: Η συμφωνία επί της αρχής δεν μπορεί στην συζήτηση κατ' άρθρον να ακυρώνει την ουσία και το περιεχόμενο, καθώς επίσης και τη φιλοσοφία του σχεδίου νόμου το οποίο συζητούμε σήμερα. Και ποιο είναι αυτό; Είναι η αρετή της συμμόρφωσης των πράξεων της Διοίκησης προς τις δικαστικές αποφάσεις. Και επειδή πια το αυτονόητο είναι και ζητούμενο και επειδή είπα στην πρωτολογία μου ότι η Διοίκηση από πράξεις και παραλείψεις της Κυβέρνησης είναι ένα μπάχαλο κι επειδή επίσης είπα ότι εκ του πονηρού νομοθετεί η Κυβέρνηση με επιβεβαίωσε ο κύριος Υπουργός διά της θέσεως την οποία εξέφρασε, κατά τη διάρκεια της τοποθέτησής του απαντώντας, υποτίθεται, στα όσα εμείς τεκμηριωμένα και σε βάθος του επισημάναμε. Έρχεται, λοιπόν, να επιβεβαιώσει τη σκέψη μου ότι προσπαθεί η Κυβέρνηση την ανεπάρκειά της, την ανυπαρξία και το έλλειμμά της να το μετακυλίσει σε αυτό, που όπου βολεύεται η Κυβέρνηση, ο κύριος Υπουργός, ο κύριος Γενικός Γραμματέας του Κόμματος ονομάζει "κράτος δικαστών" και σε αυτό όμως, όπου το εξυπηρετεί, ονόμασε ο κύριος Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος του ΠΑΣΟΚ ως "εγγύηση". Αποφασίστε τελικά. Ή θέλουμε, εν πάση περιπτώσει, να βάλουμε στη γωνία τη δικαστική εξουσία, όπως αυτή προσδιορίζεται από το Σύνταγμα, ή είναι εγγύηση οι δικαστές. Όταν αποφασίσετε να μας το πείτε και να το πείτε στους πολίτες για τους οποίους ξοδέψατε εκατομμύρια στα διαφημιστικά σας σποτ κατά την προεκλογική περίοδο, ότι δήθεν τάσσεστε υπέρ της εξυπηρέτησης του πολίτη.
Κύριε Πρόεδρε, κυρία και κύριοι συνάδελφοι, η Κυβέρνηση πρέπει να αποφασίσει να μας απαντήσει θετικά στα θέματα τα οποία θέσαμε τόσο στο άρθρο 1 για τα νομικά πρόσωπα διφυούς χαρακτήρα, κατά το μέρος που αυτά ασκούν δημόσια εξουσία, καθώς επίσης και για τις ανεξάρτητες αρχές τις οποίες εμείς θεωρούμε ότι πρέπει να συμπεριληφθούν στο άρθρο 1. Να μας δώσει απάντηση στο άρθρο 3 ότι θα πρέπει να υπάρχει κλιμακωτή χρηματική κύρωση για τις πράξεις και παραλείψεις της διοίκησης, όταν αυτή δεν συμμορφούται προς τις δικαστικές αποφάσεις και μάλιστα σε συνάρτηση με το χρόνο συμμόρφωσης, όπως προβλέπεται και στις λοιπές έννομες τάξεις των χωρών της Ευρωπαϊκής Ένωσης, αλλά και στο γαλλικό δίκαιο, όπως επεσήμανα. Να αποφασίσει η Κυβέρνηση να θεσμοθετήσει ουσιαστικά στο άρθρο 4 και την αναγκαστική εκτέλεση σε βάρος του δημοσίου και να μην την ακυρώνει κομψά. Διότι είπα στην πρωτολογία μου στον κύριο Υπουργό ότι μέχρι σήμερα πουθενά η νομολογία, κύριε Πρόεδρε, δεν έχει παραβιάσει, όπου υφίσταται αναγκαστική εκτέλεση για περιουσιακά στοιχεία του δημοσίου, το σκληρό πυρήνα της κρατικής εξουσίας και ας μην το φοβάται αυτό ο κύριος Υπουργός και η Κυβέρνηση.
Τέλος, δεν είναι δυνατόν το παρόν σχέδιο νόμου διά του άρθρου 6, του ακροτελεύτιου άρθρο του πρώτου κεφαλαίου, να θέλει να λειτουργήσει ως "πλυντήριο" -και ας μου επιτραπεί η έκφραση, για να μη χρησιμοποιήσω άλλη χειρίστη, -για τις πράξεις και παραλείψεις της διοίκησης μέχρι σήμερα σε βάρος του πολίτη και να χρησιμοποιείται ο πολίτης ως άθυρμα αυτής της πολιτικής.
Τελειώνοντας, κύριε Πρόεδρε, κυρία και κύριοι συνάδελφοι, λέω ότι και στο παρόν σχέδιο νόμου η Κυβέρνηση εζυγίσθη, εμετρήθη και ευρέθη ελλιποβαρής.
Σας ευχαριστώ.

"Έκδοση διαβατηρίων από την Ελληνική Αστυνομία και άλλες διατάξεις"

14 ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΥ 2003

"Έκδοση διαβατηρίων από την Ελληνική Αστυνομία και άλλες διατάξεις"

ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ (Κωνσταντίνος Γείτονας): Η κ. Παπακώστα έχει το λόγο ως εισηγήτρια της Νέας Δημοκρατίας.

ΑΙΚΑΤΕΡΙΝΗ ΠΑΠΑΚΩΣΤΑ-ΣΙΔΗΡΟΠΟΥΛΟΥ: Κύριε Πρόεδρε, αγαπητοί συνάδελφοι, μόλις πριν από είκοσι τέσσερις ώρες από το ίδιο Βήμα της Εθνικής Αντιπροσωπείας ο Υπουργός Δημόσιας Τάξης εθνικά υπερήφανος μας διαβεβαίωνε για το πόσο ασφαλείς είναι οι ‘Ελληνες πολίτες στον τόπο τους, για το πόσο η εγκληματικότητα βαίνει μειούμενη, ώστε να μην ανησυχεί κανείς στην καθημερινότητά του. Μας έψεξε μάλιστα δριμύτατα γιατί έλεγε ότι τάχα μου εμείς κάνουμε κακό στη διεθνή εικόνα της χώρας ασκώντας εποικοδομητική κριτική στο έργο του Υπουργείου Δημόσιας Τάξης. Είκοσι τέσσερις ώρες αργότερα, δηλαδή σήμερα, κύριοι συνάδελφοι, ο κύριος Υπουργός προφανώς εξήλθε εθνικά υπερήφανος από την εξαιρετικά, όπως την παρουσίασε, χαμηλή εγκληματικότητα και φέρνει προς συζήτηση πάλι στην Εθνική Αντιπροσωπεία και δη στην Ολομέλεια το νομοσχέδιο για την έκδοση διαβατηρίων, το οποίο κατά την άποψή μου θα μπορούσε να έχει τον τίτλο "πού πήγαν δέκα χιλιάδες πλαστά διαβατήρια, ποιος έχει αυτά τα πλαστά διαβατήρια, πού τα διοχέτευσε και πώς διακινήθηκαν".
Με το νομοσχέδιό του αυτό ο πολιτικός προϊστάμενος, αρμόδιος για τη δημόσια τάξη, ουσιαστικά προσυπογράφει την ανικανότητα της Κυβέρνησής του, αλλά ενισχύει τις ανησυχίες μας για την έξαρση της εγκληματικότητας, αφού ουσιαστικά, μετά την παταγώδη αποτυχία του Υπουργείου Εσωτερικών, μεταφέρει την εφαρμογή της έκδοσης αυτών των ταξιδιωτικών εγγράφων -και ορθώς πια έτσι όπως έχουν εξελιχθεί τα πράγματα- στο χώρο ευθύνης της Ελληνικής Αστυνομίας, που είναι, αν θέλετε, ο μόνος αξιόπιστος κρατικός μηχανισμός αυτήν την ώρα, προσπαθώντας να ελέγξει τα ανεξέλεγκτα.
Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, όλοι γνωρίζουμε πόσο ρευστό είναι το μείζον ζήτημα των πιστοποιημένων ή μη ταξιδιωτικών εγγράφων τα οποία κυκλοφορούν. Γνωρίζουμε επίσης ότι πάρα πολλές φορές η χώρα μας έχει βρεθεί εκτεθειμένη για περιπτώσεις όπου το διεθνές έγκλημα, χρησιμοποιώντας ελληνικά διαβατήρια, κυκλοφορούσε νομότυπα μέχρι και αποδείξεως του αντιθέτου, έτσι ώστε να διασυρόμεθα διεθνώς. Γνωρίζουμε επίσης τις πιέσεις τις οποίες κατά καιρούς έχει υποστεί η ελληνική Κυβέρνηση, για να κάνει επιτέλους κάτι σε σχέση με την ασυδοσία του υπόκοσμου στην πλαστογράφηση και στη χάλκευση των ελληνικών ταξιδιωτικών εγγράφων.
Η επισήμανση από αμερικανούς και ευρωπαίους εταίρους μας προς την Κυβέρνηση είναι σαφής: "Κάντε κάτι". Αυτό λοιπόν το "κάντε κάτι", η αγωνία η οποία εκφράστηκε, είναι το αποτέλεσμα που έρχεται σήμερα να μεταμορφωθεί, να μετουσιωθεί σε σχέδιο νόμου το οποίο φέρει το Υπουργείο Δημόσιας Τάξης προς τη Βουλή των Ελλήνων. Δεν είναι δηλαδή δυνατόν το οργανωμένο έγκλημα πλέον να κρύβεται πίσω από παραχαραγμένα ή και από πλαστά ελληνικά διαβατήρια. Ας μη ξεχνάμε όλοι ότι σε αυτήν τη Βουλή ακούστηκαν πολλά ονόματα, όπως του Ρώσου εκτελεστή συμβολαίων θανάτου Αλεξάντερ Σολόνικ, την περίπτωση του Βλαδιμήρ Αντερέγκοφ ή ακόμη και του Ελετονού Τορνεκόφσκι.
Όλοι τους ήταν πρώτα ονόματα, αστέρια στην ευρωπαϊκή εγκληματικότητα. Όλοι τους, όμως, είχαν ένα κοινό σημείο αναφοράς. Αποδείχτηκαν ότι ήταν κάτοχοι ελληνικών διαβατηρίων. Και το σημαντικότερο όλων είναι ότι αυτοί οι άνθρωποι, αφού με ελληνικά διαβατήρια διέμεναν στη χώρα μας, με ελληνικά διαβατήρια ταξίδευαν και παντού. "Κάντε κάτι", επεσήμαιναν, λοιπόν, οι ξένες υπηρεσίες, αλλά και η Ελληνική Αστυνομία, για την οποία ήταν ξεκάθαρο ότι το πρόβλημα έπρεπε να χτυπηθεί καίρια και στη ρίζα του.
Κατά τα άλλα εμάς κακίζει ο κύριος Υπουργός, κύριε Πρόεδρε και αγαπητοί συνάδελφοι, ακόμα και για εκείνα τα οποία υποδεικνύουν όλες οι αρμόδιες υπηρεσίες, ελληνικές και ξένες. Εμείς δεν θα ρωτήσουμε π.χ. πόσα ασυμπλήρωτα διαβατήρια εκλάπησαν συνολικά από αρμόδιες υπηρεσίες στην Ελλάδα. Είναι θέματα γνωστά τα οποία έχουν συζητηθεί και έχουν απασχολήσει τον τύπο.
Θέλω να αναφερθώ όμως εν συντομία στο πρόσφατο θλιβερό γεγονός, που εξόργισε τους έχοντες ιδιαίτερη ευαισθησία σε θέματα ασφάλειας και φαντάζομαι όλη την ελληνική κοινωνία. Στις 14 Δεκεμβρίου 2002, κύριε Πρόεδρε, κύριε Υπουργέ, κύριοι συνάδελφοι, χίλια οκτακόσια διαβατήρια και άγνωστος αριθμός από ετικέτες για βίζες Σένγκεν –που ουσιαστικά ανοίγουν τις πόρτες της Ευρώπης σε όλες τις εισόδους των χωρών-μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης- έκαναν φτερά από το ελληνικό Προξενείο των Βρυξελλών, σε ένα δρόμο καλά φυλασσόμενο, με άγνωστες μέχρι τώρα συνέπειες.
Δεν ξέρω, αγαπητέ κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, αν αυτήν τη στιγμή που μιλάμε η Υπηρεσία Διαβατηρίων της Νομαρχίας Αθηνών έχει στη διάθεσή της χίλια οκτακόσια λευκά διαβατήρια στους φοριαμούς της. Όμως το Προξενείο μας στις Βρυξέλλες, το οποίο έχει σαφέστατα ελάχιστες ανάγκες σε σχέση με την οποιαδήποτε ελληνική νομαρχία, διέθετε χίλια οκτακόσια λευκά διαβατήρια. Τα συμπεράσματα τα αφήνω στην κρίση σας, στην κρίση του ελληνικού λαού.
Αυτά τα ασυμπλήρωτα διαβατήρια –και εδώ είναι η ουσία και το μείζον ζήτημα- έχουν κάνει φτερά, έχουν κυκλοφορήσει στην αγορά και το βασικότερο από όλα είναι το εξής: Σε δημοσίευμα του "ΕΛΕΥΘΕΡΟΥ ΤΥΠΟΥ", με τίτλο "Περίεργη κλοπή σε ελληνικό Προξενείο", εμφανίζεται ο εκπρόσωπος τύπου του Υπουργείου Εξωτερικών ο κ. Μπεγλίτης να αναφέρει: "Γνωρίζουμε το γεγονός από την πρώτη στιγμή και αμέσως ενημερώθηκαν οι βελγικές αρχές που διεξάγουν την έρευνα". Κατέληξε μάλιστα με την εκτίμηση πως πρόκειται για ομάδες οργανωμένου εγκλήματος που δρουν με έδρα τις Βρυξέλλες.
Από την άλλη πλευρά, όπως θα έπρεπε να συμβαίνει σε αυτές τις περιπτώσεις, η Αστυνομία και το Υπουργείο Δημόσιας Τάξης αναφέρουν ότι δεν ενημερώθηκαν για τη μεγάλη κλοπή και αναρωτιέται κανείς για το αυτονόητο. Σε αυτές τις περιπτώσεις, κύριε Πρόεδρε και αγαπητοί συνάδελφοι, δεν θα πρέπει αμέσως να ενεργοποιούνται προληπτικοί κατασταλτικοί μηχανισμοί, ώστε οι είσοδοι και οι έξοδοι της χώρας να ελέγχονται με άμεση ενημέρωση;
Αυτή η έλλειψη συνεννόησης τι ακριβώς δείχνει αυτήν την ώρα; Δεν θα κάνουμε λόγο βεβαίως ούτε για το πόσες είναι οι περιπτώσεις εκείνες που ακόμα και Έλληνες πολίτες -που κατείχαν νομιμότατα διαβατήριο- κρατήθηκαν από αστυνομίες ξένων χωρών για κάποιες ώρες, γιατί το νόμιμο ελληνικό διαβατήριο φάνταζε ως κακέκτυπο και κατά συνέπεια εμφανιζόταν, φερόταν ως πλαστογραφημένο.
Στο σημείο αυτό θα ήθελα να επισημάνω ότι από όλες τις χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης μόνο οι Έλληνες πολίτες χρειάζονται βίζα για να επισκεφτούν τις Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής. Θα σας πω και το εξής περίεργο: Ο κύριος Υπουργός Δημόσιας Τάξης, ο κ. Χρυσοχοΐδης, στις 4-12-2002 -και μετά τη συζήτηση που είχαμε στην αρμόδια επιτροπή- εδήλωσε δημοσίως και μάλιστα στην "ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ" το εξής: "Χωρίς βίζα στις Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής με νέα διαβατήρια".
Στις 26-12-2002 η Πρεσβεία των Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής απαντά και λέει: "Νέα διαδικασία για απόκτηση βίζας". Αναρωτιέται κανείς τι από τα δύο ισχύει. Η δήλωση του κυρίου Υπουργού Δημόσιας Τάξης, ο οποίος βγήκε και είπε, ότι τώρα πλέον με το υπό ψήφιση σχέδιο νόμου θα αποκτήσουμε αξιόπιστα, πιστά διαβατήρια και δεν θα χρειάζεται βίζα ή η νέα διαδικασία για απόκτηση βίζας που καθιερώνει η Πρεσβεία των Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής; Αυτό είναι ένα ερώτημα.
Επίσης ο κύριος Υπουργός σε συνέντευξη που έδωσε στα "ΝΕΑ" επεσήμανε τεράστια προβλήματα στο θέμα των διαβατηρίων και στην εικόνα που παρουσιάζει η χώρα μας ως προς την πιστότητα και την αξιοπιστία που απολαμβάνει διεθνώς. Πρέπει δε να σας πω ότι από απόψεις ειδικών και μάλιστα του Αντιστρατήγου της Ελληνικής Αστυνομίας, τα ελληνικά διαβατήρια θεωρούνται ύποπτα, καθώς στην ελληνική αγορά κυκλοφορούν δεκάδες χιλιάδες πλαστά διαβατήρια.
Πολλά από αυτά μάλιστα βρίσκονται στα χέρια των σκληρότερων αλλοδαπών ή ημεδαπών εκτελεστών που καταζητούνται όχι από μία αλλά από πολλές αστυνομίες.
Το μεγαλύτερο, όμως, πρόβλημα το οποίο επισημαίνεται, ξέρετε ποιο είναι; Είναι τα λεγόμενα "λευκά", ασυμπλήρωτα διαβατήρια, τα έντυπα δηλαδή που χρησιμοποιούν οι νομαρχίες κατά την έκδοση των ταξιδιωτικών εγγράφων. Και εδώ πρέπει να σας πω ότι αυτά κοστίζουν πανάκριβα γιατί είναι τα καλύτερα παραχαραγμένα έγγραφα, όπως σημειώνεται χαρακτηριστικά.
Θα πρέπει να σας πω ότι, προκειμένου να προστατεύσουμε την αξιοπιστία της χώρας μας και την αξιοπιστία των ταξιδιωτικών μας εγγράφων, επικροτούμε -και αργά η Κυβέρνηση το αντελήφθη- τη μεταφορά της ευθύνης έκδοσης και διακίνησης των διαβατηρίων στην Ελληνική Αστυνομία, καθώς είναι αυτήν τη στιγμή ο μόνος αξιόπιστος φορέας που μπορεί να εγγυηθεί την ασφαλή λειτουργία αυτής της διαδικασίας. Ωστόσο μεμφόμαστε την ελληνική Κυβέρνηση, που άφησε ξεκρέμαστη την Νομαρχιακή Αυτοδιοίκηση τόσα χρόνια δίχως κρατική υποστήριξη, δίχως στελεχιακό δυναμικό, ώστε να μην μπορεί παράλληλα να αντεπεξέλθει στην αρμοδιότητα που της είχε ανατεθεί.
Σήμερα, κύριε Πρόεδρε, και κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, νομοθετούμε για την ασφάλεια των ελληνικών ταξιδιωτικών εγγράφων και θα ήθελα να αναφερθώ στο γεγονός πως η Ελληνική Αστυνομία, ενώ όλοι ξέρουμε πως θα ανταποκριθεί με σθένος σ’ αυτό το νέο βεβαρημένο καθήκον, οπωσδήποτε θα πρέπει να ενισχυθεί με μέσα, με προσωπικό, με μηχανοργάνωση -που δεν τη διαθέτει- και βεβαίως θα πρέπει να αποφορτιστεί από δευτερεύουσες υποχρεώσεις.
Με βάση τη χθεσινή επισήμανση του κυρίου Υπουργού ότι υπάρχει μια καλή αναλογία μεταξύ αστυνομικών και πολιτών, θα πρέπει να υποθέσουμε ότι δεν θα αναμένουμε σημαντικό αριθμό προσλήψεων για να ενισχυθεί το έργο της Αστυνομίας, με δεδομένο μάλιστα, κύριε Πρόεδρε και κύριοι συνάδελφοι, ότι ελαττώνονται οι προσλήψεις σε αστυνομικούς. Και αναρωτιέμαι το εξής, το οποίο ανέφερα και χθες στην τοποθέτησή μου: Από πού θα βρεθεί το προσωπικό εκείνο, το οποίο θα απασχοληθεί για το θέμα της έκδοσης των διαβατηρίων, χωρίς να επιβαρύνει περαιτέρω την αποτελεσματικότητά του αστυνομικού προσωπικού; Διότι είναι ξεκάθαρο ότι η γραφειοκρατική ύλη, που καλείται να διαχειριστεί η Ελληνική Αστυνομία, είναι τεράστια. Η μηχανοργάνωση, όπως ανέφερα, δεν είναι καθόλου επαρκής για να αντεπεξέλθει σε ένα τέτοιο έργο και είναι αμφίβολο αν, δίχως τη δέουσα ενίσχυση από την πλευρά της πολιτείας, δεν θα παρατηρήσουμε φαινόμενα δυσλειτουργιών.
Επιπροσθέτως πρέπει να πω ότι σε αυτά τα ερωτήματα το νομοσχέδιο δεν δίνει και απαντήσεις επί της ουσίας. Το ενδεχόμενο δηλαδή να συμπληρωθούν, όπως ελέχθη, με υπουργικές αποφάσεις πιθανόν να διασκεδάζει τις εντυπώσεις της συναδέλφου εισηγήτριας του ΠΑΣΟΚ, αλλά εμάς δεν μας διασκεδάζει τις ανησυχίες μας καθόλου.
Σημαντικό βέβαια είναι ότι οι αστυνομικές αρχές τουλάχιστον με αυτό το σχέδιο νόμου, έτσι όπως τροποποιήθηκε, δεν θα κάνουν χρέη διανομέα διαβατηρίων, αφήνοντας στα ΕΛΤΑ τη σχετική διαδικασία, μετά και από δική μας παρέμβαση. Ωστόσο θα ήθελα να προσθέσω πως το παρόν σχέδιο νόμου δεν αναφέρει τίποτα για την πιστοποίηση της ποιότητας των διαβατηρίων, με βάση τα δεδομένα της σύγχρονης τεχνολογίας. Για παράδειγμα, στην Ευρώπη, στις Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής, γίνεται λόγος για τις βιομετρικές μεθόδους, για τις βιομετρικές πληροφορίες που θα πρέπει να παρέχουν τα διαβατήρια για τους κατόχους τους. Και αναρωτιέμαι πώς θα μπορέσουμε εμείς να διασφαλίσουμε ποιότητα και πιστότητα και αξιοπιστία στα δικά μας ταξιδιωτικά έγγραφα, όταν ακολουθούμε μια διαδικασία παλαιά. Ενόψει της αναδιάρθρωσης που γίνεται και στην Αμερική και στην Ευρώπη, θα πρέπει να παρακολουθήσουμε τις εξελίξεις της σύγχρονης τεχνολογίας, για να μην ερχόμαστε και πάλι έποντες και καταϊδρωμένοι, την ώρα που ήδη ψηφίζουμε σχέδιο νόμου. Αναρωτιέται δηλαδή κανείς γιατί να μην διασφαλιστεί μέσω επιστημονικής συνεργασίας η κάλυψη της πιστότητας, της ασφάλειας των διαβατηρίων, βεβαίως πάντα με βάση τους ισχύοντες νόμους και τις συνθήκες που έχουμε υπογράψει για την προστασία των προσωπικών δεδομένων των πολιτών. Είναι ένα ερώτημα το οποίο θέτουμε.
Υπό τις παρούσες συνθήκες, με βάση την αναγκαιότητα για εξοικονόμηση ανθρώπινων πόρων, αλλά και της συγκράτησης των δαπανών, θα κρίναμε σκόπιμο να συστήσουμε στην Κυβέρνηση να στηρίξει τις κεντρικές υπηρεσίες έκδοσης ταυτοτήτων ανά διαμερισματική περιφέρεια, δηλαδή έντεκα τέτοιες κεντρικές υπηρεσίες και όχι μία, διότι θεωρούμε ότι δεν θα μπορέσει να επιτύχει στο έργο της.
Επίσης προτείνουμε την πλήρη συνεργασία της κεντρικής υπηρεσίας έκδοσης με πανεπιστημιακά τμήματα και φορείς τεχνολογικών εφαρμογών, καθώς και κρατικές υπηρεσίες για ασφαλείς χαράξεις και εφαρμογές ασφάλειας υψηλής πιστότητας για το απαραβίαστο της γνησιότητας των διαβατηρίων και την αδυναμία πλαστογράφησής τους.
Στην παρούσα φάση, έτσι όπως η Κυβέρνηση έχει καταστήσει προβληματικό ένα σημαντικό τμήμα των δημοσίων υπηρεσιών, κύριοι συνάδελφοι, η Ελληνική Αστυνομία δείχνει πράγματι να έχει τη δυνατότητα να εγγυηθεί για την αποτελεσματικότητα της έκδοσης και διακίνησης αξιόπιστων διαβατηρίων, αρκεί να της δώσει βεβαίως η ελληνική Κυβέρνηση την υλικοτεχνική δυνατότητα. Κρίνουμε απαραίτητο να συντμηθεί ο χρόνος της συνύπαρξης των δύο διαφορετικών τύπων έκδοσης διαβατηρίων και να ενημερωθούν οι υπηρεσίες, όπως η Ιντερπόλ, για τη νέα διαδικασία έκδοσης των ελληνικών ταξιδιωτικών εγγράφων, προκειμένου να αποφύγουμε πιθανόν νέο κύμα πλαστών διαβατηρίων πριν τη νέα σειρά έκδοσης με αυξημένα χαρακτηριστικά γνησιότητας.
Ως προς τα άρθρα, πρέπει να σας πω ότι -όπως είχαμε επισημάνει και στην επιτροπή- ο Γενικός Επιθεωρητής Δημόσιας Διοίκησης δεν μπορεί να μπαίνει ως καπέλο. Αυτό πρέπει να το δείτε σ’ εκείνους τους άξιους και ικανούς αξιωματικούς της Ελληνικής Αστυνομίας. Να απολαμβάνει της πλήρους και λειτουργικής ανεξαρτησίας, να μη διώκεται, να μην ευθύνεται, να μην εξετάζεται για γνώμη που διατύπωσε ή πράξη που ετέλεσε κατά την άσκηση των καθηκόντων του, να εμφανίζεται αυτός ως ουσιαστικά ανεύθυνος και να υφίστανται τις ευθύνες εκείνοι, οι οποίοι είναι υφιστάμενοί του. Και -εν πάση περιπτώσει- θεωρούμε ότι αυτό είναι και άδικο και εν δυνάμει ύποπτο.
Είναι εμφανές ότι δεν υπάρχει καμία μέριμνα και προστασία για το προσωπικό της Διεύθυνσης Εσωτερικών Υποθέσεων, διότι όπως σας είπα και στην επιτροπή δεν είναι δυνατό να αποφύγουν τις μηνύσεις αντιπερισπασμού, έτσι όπως νομοθετείτε, αλλά και αντεκδικητικές πρακτικές εις βάρος τους κατά την άσκηση των καθηκόντων τους.
Στα υπόλοιπα άρθρα πρέπει να σας πούμε ότι στηρίζουμε απολύτως όλες εκείνες τις διατάξεις, οι οποίες αφορούν επιδόματα, προαγωγές κι ασφαλιστικά ζητήματα. Όμως, θα πρέπει να πούμε και το εξής. Για παράδειγμα η πολιτική ηγεσία του Υπουργείου στις παραγράφους 3 και 4 του συγκεκριμένου άρθρου –αναφέρομαι στις ιδιωτικές εταιρείες φύλαξης- παρέχει διευκολύνσεις σ’ αυτές τις ιδιωτικές εταιρείες φύλαξης, προκειμένου να αποφευχθούν στο μέλλον γκάφες σαν κι αυτές που σας είχαμε επισημάνει και στην επιτροπή, όπως δηλαδή είχαμε το περιστατικό με την παρουσία πολιτικού αρχηγού, όπου επιλήφθηκε και η δικαιοσύνη μετά τη γκάφα, την οποία υποστήκαμε.
(Στο σημείο αυτό κτυπάει το προειδοποιητικό κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας της κυρίας Βουλευτού)
Ένα λεπτό, κύριε Πρόεδρε.
Με το άρθρο 5 θα επιζητούσαμε να διευκρινίσει ο κύριος Υπουργός –το είπαμε και στην επιτροπή- τι εννοεί με τον όρο "οργανικές επί θητεία θέσεις ειδικών φρουρών". Δεν θέλουμε αστυνομίες δυο ταχυτήτων! Αυτό οφείλετε να το ξεκαθαρίσετε. Αυτήν τη στιγμή εστιάζω σε κάποια άρθρα, γιατί τα υπόλοιπα τα είχαμε εξηγήσει αναλυτικά.
Στο άρθρο 8, λοιπόν, θα ήθελα να εξειδικεύσω κάποιες προτάσεις. Αναφέρομαι στο γεγονός ότι οι προτάσεις της ΠΟΑΣΥ θα πρέπει να συμπεριληφθούν ως έχουν και ως αναφέρονται για το αστυνομικό τεχνικό και μουσικό προσωπικό. Το ίδιο θα θέλαμε και για τις προαγωγές των αστυφυλάκων επ’ ανδραγαθία και για τις παραμέτρους εκείνες, που έχουν να κάνουν με τον υπολογισμό της τριακονταπενταετίας.
Σχετικά με το άρθρο 9 θα πρέπει να υπενθυμίσουμε ότι σε όλους τους άλλους ένστολους οι μισθολογικές προαγωγές χορηγούνται δίχως κρίσεις. Μόνο στην Ελληνική Αστυνομία οι μισθολογικές προαγωγές χορηγούνται ύστερα από αποφάσεις του συμβουλίου κρίσεων, αν και υπάρχει απόφαση του Αρείου Πάγου, που ορίζει ότι ο μισθός είναι ανεξάρτητος από τη λοιπή υπηρεσιακή κατάσταση του υπαλλήλου. Εδώ, κύριε Υπουργέ, είναι ένα ζήτημα. Σας το είχαμε επισημάνει και πρέπει να το δείτε.
(Στο σημείο αυτό κτυπάει ξανά το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας της κυρίας Βουλευτού)
Τελειώνω, κύριε Πρόεδρε.
Σε σχέση με το άρθρο 10 και ειδικότερα στην παράγραφο 6 θα πρέπει να μας απαντήσετε ποιο ποσό από τις εφαρμογές του ν. 2800/2000 έχει αποδοθεί στο Υπουργείο και ποιο έχει καταβληθεί στο προσωπικό της ΕΛ.ΑΣ. για την ομαλή διεξαγωγή όσων αγώνων αναφέρονται στο ν. 2725/1999 και την τήρηση της τάξης στους αθλητικούς χώρους.
Πρέπει να σας πω ότι -για την ενότητα και την ταυτότητα του νομικού λόγου- έχετε κάνει ένα νομοτεχνικό ατόπημα στο άρθρο 8 στις παραγράφους 2 και 3. Εκεί θα πρέπει να υπάρξει διόρθωση και να βάλετε για τους ολυμπιονίκες ό,τι λέτε στην παράγραφο 3, δηλαδή τη φράση: "ανεξάρτητα αν υπηρετούσαν από το χρόνο επίτευξης της νίκης τους στην Ελληνική Αστυνομία ή στο Πυροσβεστικό Σώμα. Αυτό θα πρέπει να ισχύσει και στο άρθρο 2, όπου δεν φαίνεται να ισχύει η ίδια διάταξη.
Τέλος, αγαπητέ κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, πιστεύουμε ότι αυτό το νομοσχέδιο με την εγγύηση της Ελληνικής Αστυνομίας παρέχει τη δυνατότητα να έχουμε αξιόπιστα ταξιδιωτικά έγγραφα. Εμείς ως Νέα Δημοκρατία το στηρίζουμε όχι για κανένα άλλο λόγο, αλλά γιατί απλώς πιστεύουμε ότι ως σοβαρό και υπεύθυνο κόμμα έχουμε την ευθύνη να αναστρέψουμε την κακή εικόνα της χώρας μας, που με ευθύνη της Κυβέρνησης δημιουργήθηκε από την έκδοση πλαστών διαβατηρίων κι από την ανεπάρκεια των υπηρεσιών του Υπουργείου Εσωτερικών. Γι’ αυτόν το λόγο ψηφίζουμε το νομοσχέδιο.
Σας ευχαριστώ.
(Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας)

Η κ. Παπακώστα έχει το λόγο για να δευτερολογήσει.
ΑΙΚΑΤΕΡΙΝΗ ΠΑΠΑΚΩΣΤΑ-ΣΙΔΗΡΟΠΟΥΛΟΥ: Κύριοι συνάδελφοι, ακούστηκαν πάρα πολλά, μετά την εισήγηση και την τοποθέτηση του Κοινοβουλευτικού Εκπροσώπου. Θα ήθελα λοιπόν να θέσω τα εξής ερωτήματα στον κύριο Υπουργό.
Πρώτον, σας κατηγορώ αν δεν μου απαντήσετε ότι αποκρύπτετε και μάλιστα ηθελημένα από τον ελληνικό Κοινοβούλιο τις προθέσεις για το τι ακριβώς θέλετε να κάνετε με το παρόν νομοσχέδιο.
Διολισθήσατε προηγουμένως –διότι η γλώσσα λανθάνουσα λέει πάντα την αλήθεια- και είπατε ότι φοβάστε πως αν δεν υπάρξει ένα κεντρικό όργανο τότε υπαινίσσεστε ότι δεν μπορείτε να ελέγξετε τη χαλαρότητα και τη διαφθορά στο νέο τρόπο έκδοσης των διαβατηρίων.
Απαντήστε μας σαφώς, έχοντας τη θετική ψήφο του συνόλου των πτερύγων γι’ αυτό που θέλετε να κάνετε, πρώτον, ποιο θα είναι το όργανο, αν το γνωρίζετε, από πού θα βρείτε το προσωπικό, πού αυτό θα στεγάζεται, ποιες βιομετρικές μεθόδους θα εφαρμόσετε επακριβώς, τι θα κάνετε με τα διπλά διαβατήρια που κινδυνεύουν οι Έλληνες πολίτες στο μεσοδιάστημα που μεσολαβεί μέχρι και την 1.1.2006 που θα ισχύσει το νέο καθεστώς των διαβατηρίων, αυτοί που θα έχουν το παλιό τύπου διαβατηρίου να θεωρούνται ότι έχουν πλαστά σε σχέση με αυτούς που θα αποκτήσουν το νέο τύπο; Τι κάνατε ως Υπουργείο Δημόσιας Τάξης για την κλοπή των χιλίων οκτακοσίων διαβατηρίων από την πρεσβεία μας στις Βρυξέλλες;
Θέλω επίσης να σας πω -ο λαός λέει ότι όποιος έχει λερωμένη τη φωλιά του χρησιμοποιεί αυτήν την έκφραση- ότι στην περίπτωσή σας όταν έχετε λερωμένη τη φωλιά σας χρησιμοποιείτε χαμηλούς τόνους. Ξέρετε όμως να βάζετε τον κύριο Αντιπρόεδρο της Βουλής να επιτίθεται στη Νέα Δημοκρατία για όσα σας λέει και τα οποία είναι απολύτως αληθή.
Είπατε τώρα εσείς, ως Υπουργός της Κυβέρνησης του κ. Σημίτη ότι είναι χρέος μας να έχουμε έγκυρα διαβατήρια. Δηλαδή μέχρι τώρα είχαμε άκυρα διαβατήρια, πλαστά, αναξιόπιστα; ?ρα είναι τακτική της Νέας Δημοκρατίας να εκθέτει την Κυβέρνηση και τη χώρα όταν σεις ο ίδιος λέτε ότι τώρα είναι χρέος μας να έχουμε έγκυρα διαβατήρια;
Επιπλέον είπατε ότι είναι θέμα ασφάλειας η έκδοση αξιόπιστων διαβατηρίων. Και ερωτώ: Όταν ήταν στο Υπουργείο Εσωτερικών δεν είχατε αντιληφθεί ότι αυτό είναι θέμα ασφάλειας και ξαφνικά σήμερα το ανακαλύψατε;
Επίσης, μπορείτε να μου πείτε ποια είναι η θέση σας για τη βίζα σε σχέση με τις ΗΠΑ; Σας παρουσίασα δύο διαφορετικά δημοσιεύματα όπου στο ένα σε προγενέστερο χρόνο εμφανίζεστε στην "ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ" να λέτε ότι καταργείται η βίζα προς τις ΗΠΑ και στο δεύτερο μεταγενέστερο δημοσίευμα να λέει η πρεσβεία των ΗΠΑ ότι από τις 13 Δεκεμβρίου και μετά αλλάζει ο τρόπος απόδοσης της βίζας, που ενώ πριν μπορούσε κάποιος με αίτησή του μέσω των ταξιδιωτικών πρακτορείων να την εξασφαλίσει από τώρα και στο εξής θα πρέπει να υπάρχει αυτοπρόσωπη εμφάνιση και προσωπική συνέντευξη.
Θέλω να απαντήσετε σε αυτά τα ερωτήματα, αλλιώς θεωρώ ότι σας κατηγορώ ευθέως ότι αποκρύπτετε σκέψεις, αποκρύπτετε πρωτοβουλίες τις οποίες πρόκειται να πάρετε, από την Βουλή των Ελλήνων και ότι λάθρα και παραβίστω διενεργείτε τέτοιου είδους προσπάθειες.
Τέλος, θα ήθελα να πω το εξής: Είπε ο κύριος Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπός σας ότι έσταξε χολή η Νέα Δημοκρατία. Δύο μέρες πριν από τις δημοτικές και νομαρχιακές εκλογές όταν ερχόντουσαν αλλεπάλληλα τα σήματα της Ελληνικής Αστυνομίας, το ένα πίσω από το άλλο –σας τα παρουσίασα στη επιτροπή- πους σας έλεγαν ότι υπάρχουν αλλοδαποί οι οποίοι έχουν πλαστά έγγραφα διαβατήριο, ταυτότητα και ιδιωτικά έγγραφα πάσης φύσεως και να τους σταματήσετε, εσείς δεν κάνατε τίποτα.
Οι αλλοδαποί ψήφισαν. Σας έδωσα στοιχεία και σας είπα σε ποιο εκλογικό τμήμα ψήφισαν και εσείς κωφεύσατε, δεν κάνατε τίποτα. Διενεργήθηκε στη συνέχεια έρευνα; Έχουμε αποτέλεσμα ποιοι ψήφισαν με αυτόν τον τρόπο;
Εν πάση περιπτώσει, είναι τακτική της Νέας Δημοκρατίας να λέει αυτά τα οποία είπε ο Κοινοβουλευτικός σας Εκπρόσωπος; Εκείνος –άκουσον, άκουσον- στη Βουλή των Ελλήνων, λες και είμαστε αφελείς, είπε ότι δεν μπορεί να μας εγγυηθεί, επειδή θα έλθουν στην αρμοδιότητα της Ελληνικής Αστυνομίας, την εγκυρότητα των διαβατηρίων, την αξιοπιστία και την πιστότητα και ότι δεν θα υπάρξει πλαστότητα.
Αυτό τώρα τι είναι; Είναι το χρονικό μιας προαναγγελθείσης πλαστότητας; Ας σοβαρευτούμε! Απαντήστε στη Βουλή των Ελλήνων. Εμείς δεν στηρίζουμε για να στηρίξουμε το σχέδιο νόμου. Στηρίζουμε για να μη διασύρεται ακόμη περισσότερο η χώρα, έστω και αν το δέχεστε. Τη διασύρετε εσείς με δική σας ευθύνη. Θα εξακολουθείτε να τη διασύρετε εάν συνεχίσετε με αυτήν την τακτική, εάν δεν οργανώσετε το προσωπικό, εάν δεν οργανώσετε τη μηχανογράφηση και αν δεν οργανώσετε τη μεθόδευση μέσα από την οποία περίπου δύο χιλιάδες διαβατήρια την ημέρα θα εκδίδονται. Να μας πείτε με ποιον τρόπο θα εκδίδονται, σε πόσο χρόνο και με ποια αξιοπιστία.
Σας ευχαριστώ.
ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ (Παναγιώτης Σγουρίδης): Έχω την τιμή να ανακοινώσω στο Σώμα ότι οι Βουλευτές κ. Κατσαρός, κ. Μαρκογιαννάκης και άλλοι τριάντα τρεις Βουλευτές της Νέας Δημοκρατίας κατέθεσαν πρόταση νόμου: "Για την παράνομη μεταφορά αλλοδαπών στην Ελλάδα".
Παραπέμπεται στην αρμόδια Διαρκή Επιτροπή.
Επίσης, έχω την τιμή να ανακοινώσω στο Σώμα ότι οι Υπουργοί Εξωτερικών, Οικονομίας και Οικονομικών, Ανάπτυξης, Περιβάλλοντος, Χωροταξίας και Δημοσίων Έργων, Εργασίας και Κοινωνικών Ασφαλίσεων, Υγείας και Πρόνοιας, Γεωργίας, Πολιτισμού, Μεταφορών και Επικοινωνιών, Εμπορικής Ναυτιλίας και Τύπου και Μέσων και Μαζικής Ενημέρωσης κατέθεσαν σχέδιο νόμου: "Κύρωση της Συμφωνίας για το Εμπόριο, την Ανάπτυξη και τη Συνεργασία μεταξύ της Ευρωπαϊκής Κοινότητας και των κρατών-μελών της αφ’ ενός και της Δημοκρατίας της Νοτίου Αφρικής αφ’ ετέρου μετά της Τελικής Πράξης".
Παραπέμπεται στην αρμόδια Διαρκή Επιτροπή.
Τέλος, κύριοι συνάδελφοι, έχω την τιμή να ανακοινώσω στο Σώμα ότι η Εισαγγελική Αρχή υπέβαλε στη Βουλή μηνυτήριες αναφορές κατά του Υπουργού Εθνικής Παιδείας και Θρησκευμάτων μαζί με σχετικά έγγραφα.

Τετάρτη 23 Οκτωβρίου 2002 ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΗ Ε΄Γ. ΝΟΜΟΘΕΤΙΚΗ ΕΡΓΑΣΙΑ 1.Συζήτηση επί των άρθρων και των τροπολογιών του σχεδίου νόμου του Υπουργείου Δικαιοσύνης: "Συμμόρφωση της Διοίκησης προς τις δικαστικές αποφάσεις και προαγωγή των δικαστών των τακτικών διοικητ

ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΗ Ε΄Γ.

Τετάρτη 23 Οκτωβρίου 2002

ΝΟΜΟΘΕΤΙΚΗ ΕΡΓΑΣΙΑ


Συζήτηση επί των άρθρων και των τροπολογιών του σχεδίου νόμου του Υπουργείου Δικαιοσύνης:

"Συμμόρφωση της Διοίκησης προς τις δικαστικές αποφάσεις και προαγωγή των δικαστών των τακτικών διοικητικών δικαστηρίων στο βαθμό του συμβούλου Επικρατείας"


ΑΙΚΑΤΕΡΙΝΗ ΠΑΠΑΚΩΣΤΑ-ΣΙΔΗΡΟΠΟΥΛΟΥ: Κύριε Πρόεδρε, ως προς την οργάνωση της κατ' άρθρον συζήτησης προτείνουμε να συζητηθούν σε δύο ενότητες, επειδή δύο είναι και τα μέρη του σχεδίου νόμου.

ΑΙΚΑΤΕΡΙΝΗ ΠΑΠΑΚΩΣΤΑ-ΣΙΔΗΡΟΠΟΥΛΟΥ: Κύριε Πρόεδρε, κυρία και κύριοι συνάδελφοι, στην κατ' άρθρο συζήτηση του υπό ψήφιση σχεδίου νόμου θα κάνω τις εξής παρατηρήσεις.
Όσον αφορά το άρθρο 1, βεβαίως συζητήσαμε χθες για το θέμα των νομικών προσώπων διφυούς χαρακτήρα και για τις ανεξάρτητες αρχές και ο κύριος Υπουργός είπε ότι εν πάση περιπτώσει αυτό ρυθμίζεται μέσα στο νομοσχέδιο. Η δική μας η άποψη είναι ότι σύμφωνα με τη διατύπωση του άρθρου 1 παράγραφος 1, τελικά, κύριε Πρόεδρε, τα δικαστήρια θα βγάζουν συμπέρασμα ερμηνευτικά από τη διατύπωση της συγκεκριμένης διάταξης.
Εκείνο, όμως, στο οποίο εγώ θέλω να εστιάσω την προσοχή μου είναι το εξής. Θεωρώ ότι εάν μας ενδιέφερε η άμεση συμμόρφωση της διοίκησης προς τις δικαστικές αποφάσεις -γιατί αυτό είναι το πολιτικό διακύβευμα το οποίο θεσμοθετούμε σήμερα- θα έπρεπε οπωσδήποτε η ουσία της διατύπωσης του άρθρου 1 στο σημείο που αναφέρει ότι "Το δημόσιο, οι Οργανισμοί Τοπικής Αυτοδιοίκησης και τα λοιπά Νομικά Πρόσωπα Δημοσίου Δικαίου έχουν υποχρέωση να συμμορφώνονται χωρίς καθυστέρηση προς όλες τις δικαστικές αποφάσεις..." να ήταν "...άμεσα ή εντός των ισχυουσών δικονομικών προθεσμιών...", εφόσον βεβαίως πρόκειται για αποφάσεις οι οποίες έχουν εκδοθεί από ανώτατα δικαστήρια, έχουν εξαντλήσει τις βαθμίδες δικαιοδοσίας και έχουν καταστεί τελεσίδικες και αμετάκλητες.
Ομως, θεωρώ ότι αυτή η παραπομπή του πολίτη στις καλένδες είναι μια διαδικασία χρονοβόρος και εξακολουθεί να είναι δυσβάσταχτη οικονομικά γι' αυτόν που έχει ταλαιπωρηθεί και έχει δικαιωθεί δικαστικά και με αυτήν τη διατύπωση δεν λύνουμε το πρόβλημα. Τώρα, η πρότασή μου είναι στη διατύπωση του άρθρου 1 να προστεθεί η λέξη "... άμεσα..." ή εάν δεν μας καλύπτει το "άμεσα", θα μπορούσαμε να το θέσουμε ως εξής: "... εντός των ισχυουσών δικονομικών προθεσμιών...".
Τώρα, όσον αφορά το άρθρο 2, θα συμφωνήσω και εγώ ότι στη διατύπωση της παραγράφου 3 -σε αντίθεση με αυτό που μας είπε η Επιστημονική Επιτροπή της Βουλής- ότι δεν πρέπει πράγματι, για λόγους δεοντολογίας και για άλλους ευνόητους και εύλογους λόγους, να μετέχουν στη σύνθεση του τριμελούς συμβουλίου οι δικαστές οι οποίοι εξέδωσαν την απόφαση, εκτός εάν έχουμε βάλει μέσα την εξαίρεση -και θεωρώ ότι είναι σωστή αυτή η διατύπωση- "...αν είναι αδύνατη η συγκρότησή του από άλλους δικαστές". Αυτό, λοιπόν, ας μείνει όπως έχει, γιατί θεωρώ ότι μας καλύπτει όλους και ότι κανείς δεν έχει αντίρρηση.
Όμως, θέλω να πω το εξής: Παρ' όλες τις προτάσεις που έγιναν και παρά το γεγονός ότι υπήρξε ταυτότητα απόψεων σε όλες τις Πτέρυγες της Βουλής, από όλα τα πολιτικά κόμματα και από όλους τους εισηγητές, διαπιστώνουμε ότι η σύνθεση των τριμελών συμβουλίων, έτσι όπως έχει έρθει προς ψήφιση στο άρθρο 2, είναι καθαρά διαπιστωτική. Πέραν αυτού, δεν έχει καμία άλλη αρμοδιότητα και με αυτήν την έννοια, θωρώ ότι είναι άνευ ουσιαστικού περιεχομένου.
Τώρα όσον αφορά το άρθρο 3, βεβαίως έχει έρθει η αναδιατύπωση από την πλευρά της Κυβέρνησης, του καθ' ύλην αρμόδιου Υπουργού, σχετικά με το θέμα το οποίο εγώ θεωρώ εξόχως σημαντικό και είδα να το θεωρούν εξόχως σημαντικό και οι άλλες Πτέρυγες της Βουλής. Δηλαδή, η υποχρέωση της Διοίκησης να συμμορφωθεί προς τη δικαστική απόφαση μέσα σε εύλογη προθεσμία που ορίζει το ίδιο, δηλαδή το τριμελές συμβούλιο. Αυτό αναδιατυπώθηκε και από την εύλογη προθεσμία, το συγκεκριμενοποιήσαμε και ορίσαμε την τρίμηνη προθεσμία.
Όμως, θεωρώ ότι η αμέσως επόμενη παράγραφος, η οποία λέει ότι η προθεσμία αυτή -η τρίμηνη πια προθεσμία- μπορεί να παραταθεί μία μόνο φορά αν κατά την κρίση του συμβουλίου συντρέχει σπουδαίος λόγος, πρέπει να φύγει εάν θέλουμε πράγματι να υπηρετήσουμε το στόχο και τη φιλοσοφία του νομοθέτη.
Η φιλοσοφία του νομοθέτη είναι η διοίκηση αμέσως να συμμορφώνεται προς τις δικαστικές αποφάσεις και, βεβαίως, αμέσως να εξυπηρετείται ο πολίτης. Θεωρώ δηλαδή ότι αυτό ουσιαστικά κινείται προς την κατεύθυνση της μη συμμόρφωσης και με αυτήν την έννοια, οδηγώντας δηλαδή στη μη συμμόρφωση, θεωρώ ότι παραβιάζεται και η πρόθεση και η βούληση και το περιεχόμενο.
Ένα άλλο πολύ ουσιαστικό θέμα κατά τη δική μας άποψη -το πρότεινα χθες και στην πρωτολογία μου- είναι το θέμα της κύρωσης. Στην αναδιατύπωση είδαμε ότι θα επέρχεται χρηματική κύρωση. Όμως, από μόνη της η έννοια της χρηματικής κύρωσης δεν αρκεί. Μάλιστα εδώ θέλω να θέσω ένα θέμα. Μπορεί παραδείγματος χάρη η διοίκηση άπαξ να καταβάλει τη χρηματική ποινή και με αυτόν τον τρόπο να αποφύγει στο διηνεκές τη συνταγματική της υποχρέωση, δηλαδή, τη συμμόρφωση προς τις αποφάσεις των δικαστηρίων. Θεωρούμε, λοιπόν, ότι πρέπει να αναδιατυπωθεί και εδώ να μπει η φράση "κλιμακωτή επιβολή της χρηματικής κύρωσης σε συνάρτηση με το χρόνο συμμόρφωσης", έτσι ώστε η διοίκηση να γνωρίζει πλέον πολύ συγκεκριμένα ότι θα ευθύνεται για όσο χρονικό διάστημα δεν συμμορφώνεται προς τις αποφάσεις των δικαστηρίων ταλαιπωρώντας τον πολίτη.
Θα πρέπει δε να σας πω το εξής: Χθες ανέφερα και μια άποψη, η οποία τείνει να γίνει κρατούσα και, βεβαίως, είναι συνταγματική επιταγή. ?κουσα χθες τον κύριο Υπουργό να αναφέρει ότι δήθεν θα εγχωρήσουμε αρμοδιότητες στο κράτος των δικαστών. Πρόκειται για διατύπωση η οποία υπάρχει στο Σύνταγμά μας και ειδικότερα στο άρθρο 95 παράγραφος 5 του Συντάγματος, όπου ορίζεται -και δεν συνιστά αυτοεγχώρηση, αλλά είναι συνταγματική επιταγή- η ευθύνη για κάθε αρμόδιο όργανο. Πουθενά δεν νομίζω να προκύπτει από το Σύνταγμα το παράδοξο της συλλογικώς υπεύθυνης απρόσωπης αρχής. Κατά συνέπεια, επειδή αυτό, έτσι όπως το έχετε διατυπώσει μέσα στο συγκεκριμένο άρθρο, δημιουργεί αυτήν τη σύγχυση και επειδή οδηγούμε σε μη κυρωτικές διαδικασίες, θεωρώ ότι εδώ θα πρέπει να δούμε ότι υπάρχει ευθύνη για κάθε αρμόδιο όργανο. Ειδικότερα αρμόδια όργανα ξέρετε πως δεν είναι μόνο οι δημόσιοι υπάλληλοι, παραδείγματος χάρη ο έφορος, ο δασάρχης ή ο διευθυντής της πολεοδομίας. Είναι και ο νομάρχης και ο υπουργός και ο γενικός γραμματέας της περιφέρειας. Ας μη δημιουργούμε, λοιπόν, παραδοξότητες, έτσι όπως θεσμοθετούμε τα συγκεκριμένα άρθρα. Θεωρώ ότι είναι πολύ κρίσιμα αυτά τα δύο ζητήματα, το θέμα της κλιμακωτής χρηματικής κύρωσης και το θέμα της ατομικής ευθύνης κάθε αρμοδίου οργάνου, έτσι όπως ορίζεται από το άρθρο 95 παράγραφος 5 του Συντάγματος και όχι κατ' εγχώρηση, όπως χθες παραπειστικά ανέφερε ο κύριος Υπουργός.
?ρθρο 4. Για το άρθρο 4, κύριε Πρόεδρε και κυρία και κύριοι συνάδελφοι, θέλω να πω το εξής: Είπαμε χθες ότι έτσι όπως ήταν διατυπωμένη η συγκεκριμένη διάταξη στην ουσία αναιρεί το σκληρό πυρήνα της αναγκαστικής εκτέλεσης. Οδηγεί δηλαδή σε μη αναγκαστική εκτέλεση. Εμείς είπαμε ότι πουθενά νομολογιακά δεν έχει προκύψει μέχρι σήμερα η δικαιοσύνη να προβεί σε αναγκαστική κατάσχεση -από τη νομολογία προκύπτει αυτό- των περιουσιακών στοιχείων, του σκληρού πυρήνα της κρατικής εξουσίας. Κατά συνέπεια, θεωρώ ότι το πρόβλημα που επεσήμανε ή θεώρησε "πρόβλημα" ο κύριος Υπουργός, ότι μπορεί παραδείγματος χάρη να έχουμε την εκποίηση, την κατάσχεση ενός στρατοπέδου ή μιας πολεμικής φρεγάτας, όπως μας είχε πει στην επιτροπή, δεν υφίσταται, αν πολύ απλά εμείς θέσουμε στη διάταξη αυτή "αποκλείεται η κατάσχεση αυτών των περιουσιακών στοιχείων τα οποία είναι εκτός συναλλαγής ή προορίζονται προς εξυπηρέτηση ειδικού δημοσίου σκοπού. Κατά συνέπεια, όλα τα άλλα θεωρώ ότι είναι εκ του πονηρού και δεν δίνουν λύση στο πρόβλημα, διότι επί της ουσίας σας είπα ότι η διάταξη αυτή οδηγεί σε μη αναγκαστική εκτέλεση.
Ένα άλλο ζήτημα το οποίο βλέπουμε στο άρθρο 6 είναι το εξής: Επεσήμανα και χθες στην πρωτολογία μου και είδα με ιδιαίτερη χαρά ότι και ο Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος του ΠΑΣΟΚ και οι εισηγητές, πλην του εισηγητού της Πλειοψηφίας -υπήρξε εδώ μια δυσαρμονία, είναι η λέξη των ημερών- αναφέρθηκαν στο άρθρο 6. Δεν είναι δυνατό στο άρθρο 6 η τροποποίηση η οποία μας είχε έρθει να λέει ότι "οι σχετικές διατάξεις του νόμου εφαρμόζονται μόνο στις αποφάσεις που θα εκδοθούν μετά την έναρξη της ισχύος του". Αυτό πρέπει να διαγραφεί. Είπα και χθες τον όρο -ας μου επιτραπεί η έκφραση- ότι δεν θα γίνει "πλυντήριο" το συγκεκριμένο νομοθέτημα, για να δοθεί άφεση αμαρτιών στις πράξεις ή στις παραλείψεις της διοίκησης, οι οποίες συντελούνται και συντελέστηκαν μέχρι σήμερα.
Κατά συνέπεια η υποχρέωση συμμόρφωσης -και αυτή είναι η δική μας πρόταση- πρέπει να περιλάβει και τις δικαστικές αποφάσεις που έχουν εκδοθεί πριν από τη δημοσίευση του παρόντος νόμου και συνεπώς στο άρθρο 6 πρέπει να διαγραφεί η φράση "οι σχετικές διατάξεις του νόμου εφαρμόζονται μόνο στις αποφάσεις που θα εκδοθούν μετά την έναρξη ισχύος του".
Ευχαριστώ.
ΑΙΚΑΤΕΡΙΝΗ ΠΑΠΑΚΩΣΤΑ-ΣΙΔΗΡΟΠΟΥΛΟΥ: Κύριε Πρόεδρε, κυρία και κύριοι συνάδελφοι, αναγκάζομαι να επανέλθω στη δευτερολογία μου για τον εξής απλό λόγο. ?κουσα με ιδιαίτερη προσοχή τον κύριο Υπουργό να απαντά στις προτάσεις τις οποίες έθεσαν ομοφώνως σ' αυτό το σχέδιο νόμου όλες οι πτέρυγες της Βουλής.
Θέλω να αναφερθώ στο Σύνταγμα. Η Βουλή, επειδή ο κύριος Υπουργός πολλές φορές υπέδειξε στους Βουλευτές πώς πρέπει να λειτουργούν στο Κοινοβούλιο από χθες μέχρι σήμερα αναλώνεται σε υποδείξεις αντί να δώσει έμφαση και σημασία στη σοβαρότητα των προτάσεων που κάναμε όλοι μας. Το Σύνταγμα λοιπόν της χώρας αναφέρει στο άρθρο 95 παράγραφος 5: "Η διοίκηση έχει υποχρέωση να συμμορφώνεται προς τις δικαστικές αποφάσεις. Η παράβαση της υποχρέωσης αυτής γεννά ευθύνη για κάθε αρμόδιο όργανο, όπως νόμος ορίζει. Νόμος ορίζει τα αναγκαία μέτρα για τη διασφάλιση της συμμόρφωσης της διοίκησης." Είπαμε λοιπόν ως Νέα Δημοκρατία τόσο στην επιτροπή όσο και στην Ολομέλεια ότι, εν πάση περιπτώσει, επειδή είναι εκτελεστικός του Συντάγματος νόμος ασφαλώς και επί της αρχής υπερψηφίζουμε το συγκεκριμένο σχέδιο νόμου, αλλά δεν είναι δυνατόν σε καμία περίπτωση να ψηφίσουμε διατάξεις στις οποίες επανέρχεται εμμένοντας ο κύριος Υπουργός στις αφηρημένες έννοιες που περιέχει το σχέδιο νόμου, στις ασάφειες τις οποίες έχει, οδηγώντας ουσιαστικά, πρώτον, σε μη συμμόρφωση, δεύτερον, σε μη αναγκαστική εκτέλεση και, τρίτον, σε μη αναδρομικότητα της εφαρμογής των διατάξεων του υπό ψήφιση σχεδίου νόμου.
Τέλος, για να έχουμε καθαρές κουβέντες στη Βουλή των Ελλήνων και επειδή ο κάθε Βουλευτής κατά συνείδηση σκέπτεται και ψηφίζει, θέλω να πω το εξής. Προσωπικά εκτιμώ ότι η φιλοσοφία είναι διαφορετική. Είναι εκτελεστικός του Συντάγματος νόμος, αλλά η πρόθεση της Κυβέρνησης είναι εκ του πονηρού. Επί της ουσίας -το είπα και χθες και αποδεικνύεται και σήμερα από την εμμονή του κυρίου Υπουργού- η πρόθεση της Κυβέρνησης είναι να μετακυλίσει το πολιτικό κόστος για τις πράξεις και παραλείψεις της διάτρητης Δημόσιας Διοίκησης, όπως την έχουν καταντήσει οι κυβερνήσεις του ΠΑΣΟΚ, στις πλάτες των τριμελών συμβουλίων. Έτσι, η Κυβέρνηση ως Πόντιος Πιλάτος, εμμένοντας στις θέσεις της περί δήθεν πληρότητας του νομοσχεδίου της, οδηγεί ουσιαστικά στις καλένδες το φορολογούμενο πολίτη και παραπέμπει σε περαιτέρω επιβάρυνση του φορολογούμενου πολίτη από όλη αυτήν τη χρονοβόρα διαδικασία.
Και να πω και κάτι, κύριε Πρόεδρε; Γιατί ο κύριος Υπουργός δεν δέχεται εφεξής καθαρές προτάσεις; Είπαμε η συμμόρφωση της διοίκησης να γίνεται ή άμεσα ή, αν δεν του αρέσει ο όρος, να βάλει "εντός των ισχυουσών δικονομικών προθεσμιών". Πρόκειται για δικαστικές αποφάσεις και μάλιστα αυτές έχουν εξαντλήσει τις βαθμίδες δικαιοδοσίας και έχουν καταστεί τελεσίδικες και αμετάκλητες.
Και αν θέλει ακόμη περισσότερο να ενισχύσουμε τη θέση αυτή να πούμε ότι πρέπει να το τονίσει μέσα εφόσον πρόκειται για τέτοιες αποφάσεις. Αν δεν πρόκειται για τέτοιες αποφάσεις, να μπούμε στη διαδικασία την οποία προτείνει.
Προτείναμε επίσης να διαγραφεί η δεύτερη διελκυστίνδα, η δεύτερη παρέλκυση του να μην υπάρχει και μετά το τρίμηνο να επανέρχεται η διοίκηση για μία ακόμη φορά. Κοροϊδευόμαστε εδώ μέσα;
Μιλήσαμε για κλιμακωτή χρηματική κύρωση. Τι σημαίνει αυτό πρακτικά; Σημαίνει ότι για όσο χρόνο η διοίκηση αρνείται να συμμορφωθεί, να έχει χρηματικές κυρώσεις τέτοιες οι οποίες να καθιστούν τελικά λυσιτελή και όχι ατελέσφορη, αλυσιτελή τη διάταξη που βάζει.
Και είπαμε για την αναγκαστική εκτέλεση ότι δεν είναι δυνατόν σε καμία περίπτωση να εξαιρούνται τα εκτός συναλλαγής ή περιουσιακά στοιχεία, τα οποία προορίζονται για την εξυπηρέτηση δημοσίου συμφέροντος ή άλλου ειδικότερου σκοπού. Αυτά είπαμε να τα εξαιρέσουμε. Κατά συνέπεια δεν συντρέχει κανένας φόβος απ' αυτούς στους οποίους αναφέρθηκε ο κύριος Υπουργός.
Και με ενοχλεί βαθύτατα το γεγονός ότι παραβιάζεται η συνταγματική επιταγή όταν δεν καθιερώνουμε, δεν κατοχυρώνουμε και δεν θεσμοθετούμε την ευθύνη του αρμοδίου οργάνου και αναφερόμαστε γενικώς, ασαφώς και νεφελωδώς περί μιας συλλογικά απρόσωπης αρχής. Δεν ορίζεται αυτό από το Σύνταγμα, είναι εκτελεστικός του Συντάγματος νόμος και δεν είναι δυνατόν σε καμία περίπτωση, κύριε Πρόεδρε, να αποδεχθούμε να ψηφίσουμε τη μη αναδρομικότητα. Ο κύριος Υπουργός είπε ότι προκύπτει. Ας το θεσμοθετήσει για να μην μπούμε ούτε σε ερμηνείες ούτε σε argumentum a contrary ούτε σε άλλες διαδικασίες όταν φθάνουν στα δικαστήρια αυτές οι υποθέσεις.
Ευχαριστώ.

ΑΙΚΑΤΕΡΙΝΗ ΠΑΠΑΚΩΣΤΑ ΣΙΔΗΡΟΠΟΥΛΟΥ: Επί της δεύτερης ενότητας των άρθρων για την προαγωγή των δικαστών των τακτικών διοικητικών δικαστηρίων στο βαθμό του Συμβουλίου της Επικρατείας θέλω να πω το εξής: Στην πατρίδα μας έχει οργανωθεί ένα πλήρες σύστημα απονομής διοικητικής δικαιοσύνης όπου στο οργανωτικό σχήμα της πολιτικής δικαιοσύνης, δηλαδή πολιτικό πρωτοδικείο, εφετείο και ?ρειος Πάγος αντιστοιχεί το σχήμα διοικητικό πρωτοδικείο, εφετείο, Συμβούλιο Επικρατείας. Με βάση αυτό το οργανωτικό σχήμα αλλά και από το γεγονός ότι ο διαγωνισμός για την εισαγωγή στη σχολή δικαστών είναι ενιαίος -εκεί είναι το πρόβλημα- και εναπόκειται στη βούληση του σπουδαστή να επιλέξει εάν θα διοριστεί στο Συμβούλιο Επικρατείας ή στα διοικητικά δικαστήρια, φάνταζε αυτονόητη η δυνατότητα των δικαστών που επέλεξαν εξαρχής να στελεχώσουν τα διοικητικά δικαστήρια ουσίας, να εξελίσσονται και στο ανώτατο δικαστήριο του κλάδου τους δηλαδή στο βαθμό του συμβούλου επικρατείας δυνατότητα που άλλωστε έχουν όλοι οι Έλληνες δικαστές.
Αυτή τη δυνατότητα την υιοθέτησε η Βουλή των Ελλήνων κατά την πρόσφατη Αναθεώρηση του Συντάγματος ορίζοντας στο άρθρο 88 παράγραφος 6 ότι οι δικαστές των τακτικών διοικητικών δικαστηρίων προάγονται στο βαθμό του συμβούλου της επικρατείας και στο 1/5 των θέσεων ως ο νόμος ορίζει.
Η Νέα Δημοκρατία από την αρχή ήταν θετική σε αυτήν την εξέλιξη. Κατά την αναθεώρηση είχαμε υποβάλει και σχετική πρόταση, γιατί θεωρούμε ότι δεν υφίσταται κανένας λόγος που να εμποδίζει τη φυσική εξέλιξη των δικαστών στην ανώτατη βαθμίδα του φυσικού τους χώρου. Αντιθέτως η θέσπιση αυτής της δυνατότητας επιβάλλεται να ληφθεί υπόψη σε αυτόν τον εκτελεστικό νόμο για λόγους ορθολογικής λειτουργίας του συστήματος. Τέλος δεν πρέπει να παραγνωριστεί και το γεγονός πως η επαγγελματική εξέλιξη όταν γίνεται με κριτήριο την αξιοκρατία τη γνώση και την εμπειρία αποτελεί και κίνητρο για την επαγγελματική βελτίωση.
Τα προβλήματα λοιπόν που εντοπίζονται στη δεύτερη ενότητα των άρθρων είναι τα εξής: Πρώτον, με το υπό ψήφιση σχέδιο νόμου ορίζεται ότι για να προαχθεί κάποιος στο βαθμό του συμβούλου της επικρατείας απαιτείται να είναι πρόεδρος εφετών ή εφέτης με επτά έτη υπηρεσία σε αυτόν το βαθμό. Εμείς προτείνουμε η ρύθμιση αυτή να τροποποιηθεί και να προβλέπεται πενταετής υπηρεσία στο βαθμό του εφέτη, διότι θεωρούμε ότι με την ισχύουσα νομοθεσία η προαγωγή των παρέδρων του Συμβουλίου της Επικρατείας δηλαδή των εφετών, είναι πενταετής, ως προϋπηρεσία σε αυτόν το βαθμό. Για λόγους λοιπόν θεσμικής ισότητας αντίστοιχος θα πρέπει να είναι και ο απαιτούμενος χρόνος για την προαγωγή των εφετών των διοικητικών δικαστών στο βαθμό του συμβούλου της επικρατείας. Γι αυτό πρέπει να αναδιατυπωθεί η διάταξη του άρθρου 8.
Στο άρθρο 10 επειδή διατύπωση λανθάνουσα λέγει την αλήθεια κατά το "γλώττα λανθάνουσα τα αληθή λέγει" θα πρέπει να πω ότι νομοτεχνικά είναι άκομψο στο άρθρο 10 στη δεύτερη παράγραφο να αναφέρεται ότι "επιλέγεται" ο δικαστικός λειτουργός. Δεν επιλέγεται αλλά προάγεται. Παρακαλώ να διορθωθεί, διότι άκουσα τους συνειρμούς που έγιναν προηγουμένως. Δεν είναι λοιπόν δυνατόν οι προθέσεις να διατυπώνονται και με αυτόν τον τρόπο ή μάλλον οι υφέρπουσες προθέσεις, για να μην αποδώσω κακή πίστη.
Υπάρχει ένα άλλο πρόβλημα το οποίο αφορά κυρίως την απονομή της διοικητικής δικαιοσύνης. Λέτε ότι συνιστώνται οκτώ νέες θέσεις εργασίας. Δεν αρκούν για να λυθεί το πρόβλημα ούτε του Συμβουλίου της Επικρατείας με την υπερπληθώρα των διαφορών που εκκρεμούν. Το πρόβλημα δεν λύνεται ούτε και με την προαγωγή στο Συμβούλιο της Επικρατείας των επτακοσίων τριάντα διοικητικών δικαστών.
Πρέπει να σας πω ότι το ζήτημα της προαγωγής των δικαστών στο Συμβούλιο της Επικρατείας αποτελεί ασφαλέστατα μια παράμετρο προς την κατεύθυνση της βελτίωσης της απονομής δικαιοσύνης. Από πρώτη άποψη, λοιπόν, είναι θετικό, αλλά δεν αρκεί. Στην προσπάθεια να συνεισφέρουμε επιτέλους όταν νομοθετούμε, γιατί πολλά άκουσα από χθες μέχρι σήμερα για το πώς πρέπει να λειτουργεί η Βουλή και ότι εδώ πρέπει να μιλάμε τεκμηριωμένα και με θέσεις, επειδή σ' αυτήν τη σχολή ανήκω, πρέπει να σημειώσω ότι είναι αναγκαίο να αυξηθούν οι θέσεις τουλάχιστον κατά τέσσερις των συμβούλων της Επικρατείας με χρονικό ορίζοντα το 2006. Συγχρόνως απαιτείται και μια σημαντική αύξηση των θέσεων των διοικητικών δικαστών, αυτά είναι συνάρτηση, κυρίως σε επίπεδο εφετείου όπου εκεί παρατηρείται μια τεράστια σώρευση εκκρεμών υποθέσεων η οποία αναμένεται να αυξηθεί εν όψει και της μεταφοράς νέων υποθέσεων και παρά το γεγονός ότι τα εφετεία λειτουργούν τα τελευταία χρόνια με πλήρη κάλυψη των οργανικών τους θέσεων, εκτιμούμε ότι μια αύξηση θέσεων όλων των βαθμίδων μέσα σε μια προοπτική τριετίας-τετραετίας, είκοσι πέντε δηλαδή το χρόνο, θα καταστήσει αποτελεσματικότερη τη λειτουργία της διοικητικής δικαιοσύνης. Πρέπει να σας θυμίσω ότι οι εκκρεμείς υποθέσεις της χώρας μας αγγίζουν τις εκατόν εξήντα τρεις χιλιάδες. Το γεγονός ότι τα τελευταία χρόνια έχει σημειωθεί μια αύξηση των θέσεων των διοικητικών δικαστών, που στατιστικά εμφανίζεται να καλύπτεται ένα μεγάλο ποσοστό, θεωρώ ότι δεν αναιρεί την παραπάνω επισήμανση, γιατί αφού για πολλά χρόνια ο χώρος της διοικητικής δικαιοσύνης, παρά το σημαντικό σε έκταση και ποιότητα έργο του, αντιμετωπιζόταν σαν φτωχός συγγενής στο χώρο της δικαιοσύνης σε σημείο που θα μπορούσε να πει κανείς με ασφάλεια ότι έχει εγκαταλειφθεί στην τύχη του.
Κατά συνέπεια αφού τόσα χρόνια δεν έχουν ληφθεί τα αναγκαία μέτρα και η αναγκαία μέριμνα για την αύξηση των θέσεων των διοικητικών δικαστών, μας δίνεται πεδίο δόξης λαμπρό σήμερα να αποδείξουμε ότι όχι μόνο το λέμε, αλλά και το κάνουμε στην πράξη νομοθετώντας το. Θέλω να σας πω ότι είναι λίγο παραπειστικό να δίνονται νούμερα ότι αυξήσαμε και επομένως είναι επαρκές το νούμερο και γι' αυτό θα σας δώσω ένα απλό παράδειγμα: Εάν κάποιος ο οποίος αμείβεται με μισθό της τάξεως των 2.000 δραχμών, να θυμηθούμε και τη δραχμή, και του δίνουμε αύξηση 250 δραχμές, λέμε ότι του αυξήσαμε το μισθό του κατά 20%. Αν με τέτοιου είδους παραπειστικές θέσεις προσπαθούμε να πείσουμε για ένα νομοσχέδιο που θέλουμε να είναι λυσιτελές και χρήσιμο, θεωρώ ότι δεν προάγουμε αυτό που όλοι επιθυμούμε, την αποτελεσματικότερη λειτουργία και της διοικητικής δικαιοσύνης αλλά και τη θεσμική ισότητα μεταξύ δικαστών οι οποίοι έχουν ενιαία στο μυαλό τους την προαγωγή τους, την υπηρεσιακή τους κατάσταση και όλα τα ζητήματα που τους αφορούν. Σας ευχαριστώ.
ΑΙΚΑΤΕΡΙΝΗ ΠΑΠΑΚΩΣΤΑ-ΣΙΔΗΡΟΠΟΥΛΟΥ: Το μόνο που θέλω να πω στον κύριο Υπουργό, είναι το εξής: Βεβαίως μπορεί να ελέχθη αυτό για δεκαετή προϋπηρεσία, εγώ όμως θέλω να σας πω ότι η πρότασή μας εστιάζεται στο εξής επιχείρημα: Ξέρετε ότι για να προαχθεί κανείς στο βαθμό του εφέτη χρειάζεται εικοσαετία και πλέον.
Κατά συνέπεια, λοιπόν, θεωρούμε ότι για λόγους θεσμικής ισότητας, το επαναλαμβάνω, να έχουν την αυτή αντιμετώπιση και να μπει ως απαιτούμενος χρόνος προϋπηρεσίας η πενεταετία. Εικοσαετία απαιτείται για να προαχθεί κανείς στο βαθμό του εφέτη. Αν, λοιπόν, αυτό δεν θεωρείται επαρκής εμπειρία, θεωρώ ότι από κει και έπειτα παραβιάζουμε πόρτες ανοικτές.
Ευχαριστώ πολύ.
ΑΙΚΑΤΕΡΙΝΗ ΠΑΠΑΚΩΣΤΑ-ΣΙΔΗΡΟΠΟΥΛΟΥ: Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, όσον αφορά την τροπολογία την οποία έφερε η Κυβέρνηση θέλω να επισημάνω τα εξής δύο σημεία για τα οποία εμείς αρνούμεθα να συζητηθεί κατ' αρχήν η τροπολογία και στη συνέχεια να προχωρήσουμε στην υπερψήφισή της.
Πρώτο θέμα: Θεωρούμε ότι η διάταξη του προτεινόμενου νέου άρθρου 14 είναι φωτογραφική και θεωρούμε ότι είναι αδιανόητο να προσπαθούμε να θεσμοθετήσουμε ειδικό καθεστώς για τα μέλη διδακτικού προσωπικού που επιθυμούν να ασκούν τα πανεπιστημιακά τους καθήκοντα όταν αυτά συμμετέχουν στην Αρχή Προστασίας Δεδομένων Προσωπικού Χαρακτήρα.
Θέλω να σας πω -το γνωρίζει η Βουλή, το γνωρίζουν όλες οι πτέρυγες, το γνωρίζει το Υπουργείο, το γνωρίζει η Κυβέρνηση- ότι συμμετέχουν καθηγητές των Ανωτάτων Εκπαιδευτικών Ιδρυμάτων της χώρας και στις άλλες ανεξάρτητες αρχές. Ας πούμε στο Εθνικό Ραδιοτηλεοπτικό Συμβούλιο.
Με αυτή, λοιπόν, την έννοια η πρώτη αιτίασή μας κατά της συγκεκριμένης διάταξης είναι ότι είναι φωτογραφική. Και όσον αφορά το προτεινόμενο νέο άρθρο 15 σε συνδυασμό με την πρώτη μας αιτίαση πρέπει να σας πω ότι υπάρχει και μία δεύτερη αιτίαση για την οποία δεν μπορούμε να συναινέσουμε στη συζήτηση και στην υπερψήφιση της συγκεκριμένης τροπολογίας. Δεν είναι δυνατόν μονίμως η Κυβέρνηση να φέρνει ως ουρά σε κάθε νομοσχέδιο οτιδήποτε θεωρεί ότι πρέπει να καλύψει ως εκκρεμότητα και δεν είναι δυνατόν σε καμία περίπτωση να νομοθετούμε για κάτι με αυτόν τον τρόπο, ιδίως για το θέμα της ακύρωσης διοικητικών πράξεων που αφορούν αλλοδαπούς κλπ. -ζητήματα που απασχολούν τη συγκεκριμένη τροπολογία- παρά μονάχα σε ένα ενιαίο και αυτοτελές νομοθέτημα.
Ας μάθουμε κάποτε να σεβόμεθα τη Βουλή των Ελλήνων και να νομοθετούμε ορθά.

Επισκεφθείτε μας...

 

 

 

Εγγραφή στο Newsletter

 
 

Επισκεφθείτε...