Ομιλίες

Ομιλία στην Ολομέλεια της Βουλής κατά την Ειδική Συνεδρίαση για την Παγκόσμια Ημέρα της Γυναίκας στις 08.03.2016

Αγαπητοί συνάδελφοι, αγαπητές και αγαπητοί προσκεκλημένοι, θέλω να πω ότι είναι πάρα πολύ ορθή η πρωτοβουλία να συζητείται στην Ολομέλεια της Εθνικής Αντιπροσωπείας ένα ζήτημα το οποίο άπτεται της ισότιμης συμμετοχής των γυναικών στα πολιτικά και κοινωνικά κέντρα λήψης των αποφάσεων, ένα ζήτημα αμιγώς πολιτικό, κοινωνικό και δημοκρατικό και όχι στενά γυναικείο, όπως κάποιοι κατά καιρούς ή κάθε χρόνο με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα της Γυναίκας προσπαθούν να περιορίσουν.

Άρα, είναι ορθή η πρωτοβουλία. Θα ανέμενα -και δυστυχώς το λέω κάθε χρονιά και κάθε έτος, με αφορμή αυτήν τη συζήτηση- οι πολιτικοί Αρχηγοί να είναι παρόντες και παρούσες, για έναν πάρα πολύ απλό λόγο. Διότι με αφορμή τη συζήτηση που γίνεται στην Εθνική Αντιπροσωπεία για την Παγκόσμια Ημέρα της Γυναίκας οφείλει το νομοθετικό Σώμα, δηλαδή η Βουλή των Ελλήνων, όσον αφορά τα νομοθετήματα τα οποία υπερψηφίζει και γίνονται νόμοι του κράτους για να επιλύσει μία σειρά από ζητήματα που αφορούν στις γυναίκες και στην ισότιμη συμμετοχή τους, να ελέγχει κατά πόσον μετά την ψήφισή τους η υλοποίησή τους είναι επιτυχής, αν έφερε τα αναμενόμενα αποτελέσματα, να γίνεται η αξιολόγηση, έτσι ώστε να διαπιστώνουμε πού υπάρχουν κενά στην εφαρμογή και αδυναμίες, για να διορθώνονται αμέσως από το Σώμα.

Και κύριε Πρόεδρε, έχω να σας καταθέσω μερικές προτάσεις, τις οποίες νομίζω ότι πρέπει να θεσμοθετήσουμε, διά του Κανονισμού της Βουλής και διά της πρακτικής την οποία πρέπει να υιοθετήσουμε εφεξής, οι οποίες θα δίνουν τη δυνατότητα στον Αρχηγό κάθε πολιτικού κόμματος να μπορεί να ελέγξει διά της νομοθετικής οδού. Μάλιστα, προτείνω –πράγμα το οποίο είχα την τιμή να κάνω και το είχα οργανώσει το προηγούμενο διάστημα ως Πρόεδρος της Ειδικής Μόνιμης Επιτροπής της Βουλής– να έρχονται όλοι οι καθ’ ύλην αρμόδιοι Υπουργοί, κάθε φορά που υπάρχει νομοθετικό έργο στη Βουλή, στην αρμόδια Επιτροπή πρώτα, να αξιολογείται η νομοθετική εργασία, οι νόμοι οι οποίοι έχουν προηγηθεί και η εφαρμογή τους, το κατά πόσον ωφέλησαν ή δεν ωφέλησαν, κατά πόσον είναι ενεργοί ή ανενεργοί, έτσι ώστε η Βουλή να έχει απόλυτη γνώση ότι η νομοθεσία της πιάνει τόπο.

Διότι ο νόμος είναι το εργαλείο που λύνει προβλήματα. Αυτή είναι μία από τις προτάσεις τις οποίες έχω να σας καταθέσω.

Και βέβαια οι πολιτικοί Αρχηγοί πρέπει να αξιολογούν μέσα από αυτό το πλαίσιο, διά της νομοθετικής οδού, το νομοθετικό μας οπλοστάσιο για την ισότητα και για τη συμμετοχή των γυναικών στα πολιτικά και κοινωνικά μέσα λήψης αποφάσεων που είναι το θέμα σήμερα, αλλά και γενικότερα για την κοινωνική, για την πολιτική, για τη δημοκρατική ισότητα και για την αναχαίτιση του δημοκρατικού ελλείμματος.

Και κάτι άλλο. Πρέπει να σας πω ότι δεν είναι απλώς ο λόγος που κάνει επιτακτική την ανάγκη ισότιμης αντιπροσώπευσης των γυναικών, να απευθυνθούμε ευχάριστα στα αυτιά του γυναικείου πληθυσμού των χωρών και της χώρας μας λέγοντας ότι πρέπει να αντιπροσωπεύονται ισότιμα. Θεωρώ ότι στα δημοκρατικά συστήματα, αγαπητοί συνάδελφοι, όλοι οι πολίτες πρέπει να έχουν τη δυνατότητα, διότι είναι δικαίωμα συνταγματικά, κατοχυρωμένο από τον Οργανισμό Ηνωμένων Εθνών ανθρώπινο δικαίωμα, να ασκούν επιρροή στη λήψη αποφάσεων.

Και επίσης, εδώ πρέπει να βάλω στη Βουλή των Ελλήνων ένα άλλο ζήτημα πολύ σημαντικό. Τίθεται, αγαπητοί συνάδελφοι, ένα θέμα νομιμοποίησης των αποφάσεων. Εάν ο νόμος δεν εφαρμόζεται για την ισότιμη αντιπροσώπευση των γυναικών σε κέντρα λήψης αποφάσεων, συμβούλια και λοιπά, σε όλη τη διοίκηση του κράτους, αντιλαμβάνεστε ότι αυτό είναι ένα μεγάλο θέμα, είναι ένα μεγάλο έλλειμμα και είναι ένα θέμα νομιμοποίησης των αποφάσεων.

Υπό την έννοια, λοιπόν, αυτή το βάζω ως ζήτημα, διότι έτσι θα αντιμετωπίσουμε το σοβαρότατο πρόβλημα της ελλιπούς λειτουργίας των δημοκρατικών θεσμών, όχι θεωρητικά, όχι βερμπαλιστικά αλλά επί της ουσίας και εν τοις πράγμασι.

Ζούμε σε μια δημοκρατική χώρα, σε μια δημοκρατική κοινωνία, είμαστε μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης, ανήκουμε στις προηγμένες χώρες του δυτικού κόσμου. Παρόλα αυτά, αγαπητοί συνάδελφοι, έχουμε βαθιά ριζωμένες έμφυλες ασυμμετρίες, τις οποίες πρέπει να τις αντιμετωπίσουμε. Και εμείς καλούμαστε να αντιμετωπίσουμε αυτές τις έμφυλες πολιτικές, τις πολιτικές, δηλαδή, εκείνες οι οποίες είτε προκαλούν είτε ανέχονται είτε δεν καταπολεμούν τις διακρίσεις σε βάρος των γυναικών, αλλά και των παιδιών.

Για έκτη συνεχόμενη χρονιά η χώρα μας πλήττεται από την οικονομική κρίση και τώρα και από την προσφυγική κρίση. Χθες είχα την ευκαιρία να καταθέσω μία ερώτηση προς την Κυβέρνηση και προς τους αρμόδιους Υπουργούς μετά την αναφορά που έκανε ο Πρόεδρος του Ερυθρού Σταυρού, ο οποίος είπε ότι περίπου εκατό τουλάχιστον παιδιά που έχουν πέσει σε γνώση του Ερυθρού Σταυρού, ασυνόδευτα ανήλικα, αναζητούνται από τους γονείς τους και τις οικογένειές τους και θα πρέπει η ελληνική πολιτεία, πέρα από τα ευχολόγια της Κυβέρνησης, να δει πώς φροντίζει στην πραγματικότητα τα παιδιά και πώς προστατεύει την παιδική ηλικία και την ανηλικότητα.

Θέλω να πω, δηλαδή, αγαπητοί συνάδελφοι, ότι ωραία είναι να λέμε κουβέντες, αποφθέγματα, ευχές, αλλά στην πράξη κρινόμαστε από την αποτελεσματικότητα μας.

Θέλω, λοιπόν, να πω και θα κλείσω ότι το ελάχιστο εγγυημένο εισόδημα, κυρία Πρόεδρε, είναι μία από τις πολιτικές η οποία πρέπει να εφαρμοστεί εδώ και τώρα. Διότι θα πρέπει να σας πω ότι αν μιλάμε για ισότητα, η φτώχεια είναι ο μεγαλύτερος παράγοντας ανισότητας, είναι αυτός ο οποίος πλήττει απολύτως οριζοντίως και καθέτως όλα τα ανθρώπινα δικαιώματα, όπως και οι συγκρούσεις, πράγμα το οποίο βιώνουμε με την τεράστια προσφυγική κρίση.

Υπό την έννοια, λοιπόν, αυτή αντιλαμβάνεστε ότι δουλειά μας εδώ είναι να κατοχυρώσουμε αυτά τα ζητήματα, δηλαδή της ελάχιστης αξιοπρεπούς διαβίωσης των πολιτών και της ισότιμης συμμετοχής.

Και επιτέλους, επειδή πολλά ακούστηκαν το τελευταίο διάστημα για τη στρατιωτική θητεία, θέλω να βάλω ένα ζήτημα, το οποίο έχω θίξει και ως Πρόεδρος των γυναικών της δικής μου παράταξης, που είχα την τιμή να είμαι επικεφαλής επί τουλάχιστον μία δεκαετία. Οι άντρες υπηρετούν την πατρίδα με τη στρατιωτική τους θητεία, οι γυναίκες υπηρετούν την κοινωνική τους θητεία διά της μητρότητας προσφέροντας παιδιά στο έθνος.

Υπό την έννοια αυτή, θα πρέπει να στοιχειοθετείται να και να θεμελιώνεται συνταξιοδοτικό δικαίωμα της γυναίκας, ανάλογα με τον αριθμό των παιδιών και θα πρέπει κάποια στιγμή να δούμε και την εργασία, η οποία προσφέρεται στο σπίτι, η οποία είναι φορολογητέα εργασία και έχει ανθρωπιστική, κοινωνική και πολιτιστική αξία.

Με αυτές τις σκέψεις, λοιπόν, νομίζω ότι έχουμε πεδίον δόξης λαμπρόν να νομοθετήσουμε ορθά αλλά και να ελέγχουμε, κυρία Πρόεδρε, και κλείνω με αυτό, κατά πόσο η νομοθεσία μας είναι εφαρμοστέα, είναι υλοποιήσιμη και παράγει τα αποτελέσματα, για τα οποία νομοθέτησε η Βουλή των Ελλήνων.

Σας ευχαριστώ.

Επισκεφθείτε μας...

 

 

 

Εγγραφή στο Newsletter

 
 

Επισκεφθείτε...