Ομιλίες

Ομιλία στην Ολομέλεια της Βουλής για την Έρευνα στις 6.5.2016

Θα ήθελα να επισημάνω μια άλλη διάσταση του τρόπου νομοθέτησης της κυβερνητικής πλειοψηφίας, κύριε Πρόεδρε και αγαπητοί συνάδελφοι, μια διάσταση στην οποία διακρίνω έναν απόλυτο παραλογισμό στον τρόπο νομοθέτησης, ο οποίος κατά τεκμήριο θεωρείται ότι πρέπει να είναι ορθός για να είναι και αποδοτικός και αποτελεσματικός.

Εξηγούμαι. Ενώ ο εθνικός διάλογος για την παιδεία βρίσκεται σε εξέλιξη αυτήν την ώρα, κύριοι συνάδελφοι, το Υπουργείο Παιδείας έχει μια πρεμούρα -επιτρέψτε μου την έκφραση- να καταθέτει διαρκώς ρυθμίσεις και δεν καταλαβαίνω τον λόγο. Έχω εξήγηση, αλλά περιμένω απάντηση. Η εξήγηση που έχω εγώ δεν είναι καθόλου κολακευτική, μάλλον είναι άκρως ανησυχητική για τη δημοκρατία, αλλά περιμένω να τοποθετηθεί το Υπουργείο Παιδείας για ποιον λόγο καταθέτει ρυθμίσεις συνέχεια δικές του σε νομοσχέδια άλλων Υπουργείων και δεν είναι προτιμότερο για παράδειγμα αυτό που επιτάσσει η κοινή νομοθετική λογική και η ορθή νομοθετική λογική, δηλαδή να κατατεθεί ένα νομοσχέδιο ενιαίο από το Υπουργείο Παιδείας που να συγκεντρώνει όλα τα ζητήματα σε ένα ενιαίο νομοθετικό κείμενο προς ψήφιση.

Αγαπητοί συνάδελφοι, για ακούστε λίγο εδώ τι συμβαίνει. Για μια ακόμη φορά έχει πολύ μεγάλο ενδιαφέρον –ξέρετε, θα γράψω επί τούτου κάποιο πόνημα- ο τρόπος που διαμορφώνεται το προφίλ των κυβερνητικών νομοθετημάτων κάθε φορά που έρχονται στην Ολομέλεια. Δηλαδή, έχει πολύ ενδιαφέρον ο τρόπος που κατατέθηκε και αυτό το νομοσχέδιο στη Βουλή.

Ακούστε. Κατατέθηκε βράδυ. Αποσύρθηκε το επόμενο πρωί, αγαπητοί συνάδελφοι, και επανακατατέθηκε το απόγευμα της ίδιας μέρας. Η επίσημη εξήγηση που έδωσε το Υπουργείο ήταν πως αρχικά είχε κατατεθεί μια παλαιότερη εκδοχή του νομοσχεδίου. Γεγονός είναι πάντως πως από τη νέα εκδοχή λείπουν κάποιες φωτογραφικές διατάξεις, οι οποίες αφορούσαν μεταξύ άλλων και Υπουργό της Κυβέρνησης ή μήπως κάνω λάθος; Θέλω να γνωρίζω τι ακριβώς συμβαίνει.

Επίσης, θέλω να σας πω ότι η εξήγηση που δίνω εγώ -και είπα ότι δεν είναι εξήγηση η οποία κολακεύει την Κυβέρνηση και είναι μάλλον ανησυχητική- είναι ότι υπάρχει ένας απολυταρχικός τρόπος διακυβέρνησης. Και ο απολυταρχικός τρόπος διακυβέρνησης εξηγείται με τα εξής παρακάτω παραδείγματα, δηλαδή είναι αποδεικτικό στοιχείο το νομοσχέδιο και θέλω να πω ποιες είναι οι αποδείξεις στη Βουλή, στο Σώμα, στην Ολομέλεια.

Στο σύνολο του νομοσχεδίου, πρώτα απ’ όλα, υπάρχουν πάρα πολλές φωτογραφικές διατάξεις. Επιπλέον, για μια ακόμα φορά, εκτός από τις φωτογραφικές διατάξεις, το Γενικό Λογιστήριο του Κράτους, κύριε Πρόεδρε και αγαπητοί συνάδελφοι, δεν είναι σε θέση να κοστολογήσει όλες τις ρυθμίσεις, καθώς το αρμόδιο Υπουργείο, το οποίο είναι υπεύθυνο, δεν φρόντισε να προσδιορίσει τις δαπάνες ως όφειλε.

Αυτό για μένα, εκτός από «πρόχειρο» ή «ανεύθυνο» που άκουσα, ονομάζεται απολυταρχικός τρόπος διακυβέρνησης και νομοθέτησης. Ένα στοιχείο είναι αυτό.

Δεύτερο στοιχείο είναι ότι υπάρχει ήδη νόμος, ο οποίος ακόμη δεν εφαρμόστηκε για να δούμε πώς δουλεύει, ο ν. 4310/2014, σχετικά με τις ρυθμίσεις για την έρευνα. Εκεί βλέπουμε μία σειρά, μία πλειάδα διατάξεων του νόμου, ο οποίος δεν πρόλαβε να περπατήσει για να φανεί στην πράξη αν δουλεύει το εργαλείο αυτό προς τη σωστή κατεύθυνση και σύμφωνα με τη φιλοσοφία του νομοθέτη.

Αυτόματα, υπάρχει εδώ μία διαδικασία απόλυτης κατάργησης μεγάλης πλειοψηφίας διατάξεων ενός νόμου ο οποίος δεν πρόλαβε να αποδείξει, εν τοις πράγμασι, αν λειτουργεί στην ορθή κατεύθυνση ή όχι, όπως λέει η Κυβέρνηση.

Αυτό τι δείχνει; Δείχνει δύο τινά. Πρώτον, ότι υπάρχει μικροψυχία. Δηλαδή, οι ιδεοληψίες μας, οι εμμονές μας, ο ρεβανσισμός μας προς τους προηγούμενους που νομοθέτησαν εκδηλώνεται με αυτόν τον τρόπο.

Το δεύτερο είναι ότι υπάρχει αυτό που είπα προηγουμένως –να μια ακόμη απόδειξη-, ένας απολυταρχικός τρόπος διακυβέρνησης, ο οποίος εκδηλώνεται βεβαίως και μέσω της νομοθετικής λειτουργίας όταν έρχονται τα νομοσχέδιά σας στη Βουλή προς ψήφιση. 

Επίσης, πρέπει να σας πω ότι υπάρχει και τρίτη απόδειξη μέσα σε αυτό το σχέδιο νόμου, η οποία αναδεικνύει περίτρανα τον απολυταρχικό τρόπο διακυβέρνησης της Κυβέρνησής σας. Ποια είναι αυτή η απόδειξη; Οι διατάξεις εκείνες, κύριοι της Κυβέρνησης, που έχετε τη νομοθετική πρωτοβουλία, οι οποίες επιχειρούν να αποδυναμώσουν τη Γενική Γραμματεία Έρευνας και Τεχνολογίας,  δείχνουν ότι υπάρχει σε κάθε μορφή νομοθετικής σας έκφρασης και πρωτοβουλίας αυτός ο απολυταρχικός τρόπος διακυβέρνησης, ο οποίος λέει «έτσι εμείς αποφασίζουμε, έτσι διατάσσουμε, καταργούμε τη Γενική Γραμματεία Έρευνας και Τεχνολογίας».

Και βεβαίως, κατά τα άλλα, ομιλούμε στο νομοσχέδιό μας περί «μεταβατικών διατάξεων σχετικά με την έρευνα». Αυτό δείχνει ότι δεν έχετε εθνική στρατηγική. Κι αυτή, όμως, που υπήρχε την καταργείτε επειδή, αφενός μεν δεν την πιστεύετε, αφετέρου δε, σας πειράζει και αφετρίτου, προσβάλει τον τρόπο της απολυταρχικής διακυβέρνησης που εσείς θέλετε να εγκαθιδρύσετε.

Επίσης, θέλω να σας πω ότι στο ίδιο ύφος, δηλαδή στον απολυταρχικό τρόπο διακυβέρνησης, κινείται όλη η φιλοσοφία του νομοσχεδίου και απορώ πώς ακαδημαϊκοί, πώς τεχνοκράτες –αφήστε τον κύριο Υπουργό Παιδείας- οι οποίοι συμπληρώνουν την πολιτική ηγεσία του Υπουργείου Παιδείας, το αποδέχονται αυτό, δηλαδή ότι συνολικά ένας Υπουργός, ο Υπουργός Παιδείας στην προκειμένη περίπτωση, αποκτά έναν πολύ παρεμβατικό ρόλο στη σημερινή εποχή με αυτό το σχέδιο νόμου. Αν αυτό δεν συνιστά τον ορισμό της απολυταρχικής διακυβέρνησης και νομοθέτησης, τότε τι συνιστά απολυταρχική διακυβέρνηση; Για πείτε μου. 

Κάποιος συνάδελφός μου Βουλευτής από τον ΣΥΡΙΖΑ τόλμησε –κι επιτρέψτε μου το ρήμα «τόλμησε» και το λέω στους καιρούς αυτούς που διανύουμε- να μιλήσει, δήθεν, περί δεξιάς και αριστερής θεώρησης της πολιτικής, θέλοντας να υπερασπιστεί το σχέδιο νόμου το οποίο φέρνετε, το οποίο, σημειωτέον, πρέπει να πω ότι  έχει κάποιες ελάχιστες θετικές διατάξεις. Στο σύνολό του, όμως, αυτό πνίγεται από την υστερία της απολυταρχικής διακυβέρνησης που το περιτύλιξε ασφυκτικά και άρα, πεθαίνει και δεν μπορεί κανείς να το υπερψηφίσει.

Θέλω, λοιπόν, να σας πω ότι πρεσβεύω –και η παράταξη της Νέας Δημοκρατίας, αλλά κι εγώ  προσωπικά- τον κοινωνικό φιλελευθερισμό, αγαπητοί συνάδελφοι, ο οποίος οικοδόμησε και νομιμοποίησε το κράτος της κοινωνικής ευημερίας. Όπου κοινωνική ευημερία σημαίνει ότι πυρήνας της πολιτικής μας                είναι το άτομο, δηλαδή ο άνθρωπος. Η οικονομία, η ανάπτυξη, το νόμισμα, οι κανόνες της αγοράς υπηρετούν τον άνθρωπο. Σύμφωνα με αυτή την αντίληψη, λοιπόν, ο άνθρωπος μπορεί να αναπτύξει πλήρως τις δυνατότητές του με τη δημόσια ενίσχυση σε τομείς όπως η υγεία, η παιδεία κλπ.  

Αυτός είναι ο τρόπος θεώρησης της Νέας Δημοκρατίας και εμού προσωπικά που έχω ανέβει σε αυτό το Βήμα, για να αποδομήσω την πολιτική της απολυταρχικής διακυβέρνησης που υιοθετείτε σε κάθε νομοσχέδιο, κρυμμένοι πίσω από πομφόλυγες, από θεωρίες, δικαιολογίες, τεχνοκρατικά τρικ. Και ξάφνου υιοθετήσαμε και τη θεωρία της μη κανονικότητας η οποία υπάρχει από το 2009 και μετά για να δικαιολογήσετε τα αδικαιολόγητα.

Θέλω να σας πω –ακούστε- ότι αυτό που κάνετε με το άρθρο 45 και την κατάργηση του ν.2811/2000 όπου καταργείτε την ποινικοποίηση των καταλήψεων των σχολείων, είναι ένας άλλος τρόπος, ένα άλλο απτό δείγμα, μια άλλη απτή απόδειξη απολυταρχικής διακυβέρνησης.

Ξέρετε γιατί, κύριοι της Κυβέρνησης και αγαπητοί συνάδελφοι της Κυβερνητικής Πλειοψηφίας; Γιατί πάρα πολύ απλά έτσι καταλύεται το κράτος δικαίου, το οποίο η δική μου ιδεολογική βάση, ο κοινωνικός φιλελευθερισμός, έχει νομιμοποιήσει, έχει οικοδομήσει, υπηρετεί με συνέπεια, προκειμένου ο κάθε πολίτης να απολαμβάνει τη ζωή του, την ελευθερία του, την ιδιοκτησία του, την υγεία του, την παιδεία του ακώλυτα. Και όποιος παραβιάζει το νόμο, θα πρέπει να έχει τις συνέπειες που ο νόμος σε μία δημοκρατία επιβάλλει.

Εσείς, λοιπόν, με την πεποίθησή σας ότι θα πρέπει να λειτουργήσουμε με έναν απολυταρχικό τρόπο για να εγκαταστήσουμε τις απόψεις μας και τις πεποιθήσεις μας, κάνετε ζημιά στον νόμο για την παιδεία.

Για τα νηπιαγωγεία είπε κάτι ο κ. Λοβέρδος με το οποίο συμφωνώ. Εμείς και για ένα παιδί νοιαζόμασταν στην εσχατιά της χώρας.

Εσείς θέλετε συγκεκριμένο αριθμό παιδιών για να στήσετε νηπιαγωγεία. Αυτό δεν είναι σωστό.

Και τελειώνοντας, κύριε Πρόεδρε, λέω ότι επίσης δεν είναι καθόλου σωστό –ξέρετε- και δεν υπηρετεί τη δημοκρατία ούτε τον Κανονισμό της Βουλής –ήταν εδώ προηγουμένως ο κύριος Πρόεδρος της Βουλής- να φέρνει ο Υπουργός εκπρόθεσμες τροπολογίες. Και έχετε ήδη φέρει δύο.

Με αυτές, λοιπόν, τις σκέψεις αδυνατώ -ακόμη και αν ήθελα να υπερασπιστώ κάποιες θετικές διατάξεις- να υπερψηφίσω ένα νομοσχέδιο το οποίο νομιμοποιεί τον απολυταρχικό τρόπο διακυβέρνησης για ακόμη μία φορά της κυβερνητικής Πλειοψηφίας.

 Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε.

Επισκεφθείτε μας...

 

 

 

Εγγραφή στο Newsletter

 
 

Επισκεφθείτε...