Άρθρα

ΠΑΡΑΣΚΗΝΙΟ Το Συνέδριο της Νέας Δημοκρατίας μας βρίσκει σε μια κρίσιμη στιγμή υλοποίησης του Κυβερνητικού έργου...

ΑΡΘΡΟ ΤΗΣ ΚΑΤΕΡΙΝΑΣ ΠΑΠΑΚΩΣΤΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ ΠΑΡΑΣΚΗΝΙΟ- Ιούλιος 2007

Το Συνέδριο της Νέας Δημοκρατίας μας βρίσκει σε μια κρίσιμη στιγμή υλοποίησης του Κυβερνητικού έργου και των μεταρρυθμίσεων. Επομένως αποτελεί σπουδαία ευκαιρία να συζητήσουμε και να συναποφασίσουμε την επανίδρυση του κόμματος. Αποτελεί πεδίον πολιτικής λαμπρό για να συμφωνήσουμε στο ότι θέλουμε ένα κόμμα μοντέρνο, φιλικό προς τον πολίτη, που με αξιώσεις απαντά στα αιτήματα της κοινωνίας και είναι εξοπλισμένο με σύγχρονες ιδέες και πολιτικές. Ένα Συνέδριο, όπου να αναδείξουμε πως είμαστε κοινωνιστές, περιβαλλοντιστές, με πολιτικές στοχευμένες για την ποιότητα ζωής, τη στήριξη της οικογένειας και την ανασύνθεση του κοινωνικού ιστού, προς όφελος των κοινωνικά ασθενέστερων. Χωρίς να παραγνωρίζουμε όμως, την αξία της ανάπτυξης, της ελεύθερης αγοράς, του τεχνολογικού πολιτισμού, στην υπηρεσία όμως, της κοινωνίας και του περιβάλλοντος.
Από την άλλη, μας αφορά η παραγωγή νέων ιδεών και θέσεων. Συγκεκριμένα, νομίζω πως τώρα είναι η ώρα να θεσμοθετηθεί ασυμβίβαστο μεταξύ του φορέα της κομματικής εξουσίας που είναι ο Γραμματέας και οποιασδήποτε άλλης ιδιότητας που εμπλέκεται με την εκτελεστική, με την νομοθετική ή με την οποιαδήποτε άσκηση εξουσίας του στενότερου ή ευρύτερου Κράτους. Γιατί καλούμαστε τώρα που κυβερνούμε τον τόπο, να αποδείξουμε πως κρατούμε ως κόμμα αρχών, το όριο που, από τη λειτουργία της Δημοκρατίας απαιτείται να υπάρχει, ανάμεσα στο κόμμα, στο Κράτος και στον Κοινοβουλευτισμό.
Ίσως οφείλουμε τώρα να τολμήσουμε και θεσμικές παρεμβάσεις, με όρους 2012 και μετά. Στόχος ενός κόμματος είναι να κυβερνήσει για πολλά χρόνια, προκειμένου να υλοποιήσει τις ιδέες του και τις μεταρρυθμίσεις του, ως δεσπόζουσα πολιτική, με τη διαμόρφωση πλατιάς κοινωνικής συμμαχίας. Νομίζω λοιπόν, πως για να συμβεί αυτό, πρέπει να βάλουμε στη συζήτηση ζητήματα, που δεν τα αγγίξαμε μέχρι τώρα, όπως για παράδειγμα, σταθερός εκλογικός νόμος, η διάρκεια της ζωής του οποίου, να είναι ίση με τη διάρκεια ζωής του Συντάγματος (το οποίο είναι αυστηρό και δεν αλλάζει πριν παρέλθει πενταετία από την τελευταία Αναθεώρηση), ώστε να εξασφαλίζεται η σταθερότητά του και να μην αλλάζει συχνά, υπο την πίεση της συγκυρίας. Αυτό για να συμβεί, πρέπει να συνεννοηθούμε, τουλάχιστον τα δυο μεγάλα κόμματα για το μοντέλο του εκλογικού συστήματος.
Τέλος, οφείλουμε να μελετήσουμε τη μετατροπή της κυβερνητικής θητείας από 4ετή σε 5ετή, που είναι συμβατή τόσο με τη θητεία του Προέδρου της Δημοκρατίας, συμπίπτει με τη θητεία της Ευρωβουλής, αλλά και με τα πενταετή προγράμματα ανάπτυξης του κυβερνητικού έργου. Κάτι που συμβαίνει σε άλλα κράτη της Ευρώπης.

Επισκεφθείτε μας...

 

 

 

Εγγραφή στο Newsletter

 
 

Επισκεφθείτε...