Άρθρα

ΑΘΗΝΑΙΚΗ ΑΛΛΑΓΗ Εδώ και αρκετές εβδομάδες με δραματικό τρόπο,έχει ανοίξει το διάλογο για το ασφαλιστικό...

ΑΡΘΡΟ Κατερίνας Παπακώστα για την Εφημερίδα ΑΘΗΝΑΙΚΗ ΑΛΛΑΓΗ




Eδώ και αρκετές εβδομάδες, με δραματικό τρόπο, έχει ανοίξει το διάλογο για το ασφαλιστικό. Η ασφαλιστική μεταρρύθμιση όμως πρέπει να έχει ως στόχο την άρση των αδικιών και την άμβλυνση των στρεβλώσεων του σημερινού ασφαλιστικού συστήματος, προς όφελος των εργαζομένων, αλλά ιδίως των νέων γενεών εργαζομένων.
Όλοι συμφωνούμε πως το ασφαλιστικό μας σύστημα πρέπει να αλλάξει και να εξυγιανθεί. Για παράδειγμα, στην Ελλάδα, εν έτει 2008 συζητούμε για… 537 βαρέα και ανθυγιεινά επαγγέλματα (δηλαδή το 32% του εργατικού δυναμικού της χώρας), ενώ στην Ευρώπη ο μέσος όρος είναι περίπου 10, συζητούμε για ''δήθεν αναπηρικές συντάξεις'' σε βάρος αναπήρων που πραγματικά τις δικαιούνται. Παράλληλα, είναι απορίας άξιο πως σε μια χώρα σαν την Ελλάδα που έχει ανάγκη πολύτιμους παραγωγικούς ανθρώπινους πόρους για την ανάπτυξή της και την οικονομική της πρόοδο, να συζητούμε για ''συνταξιούχους'' ηλικίας 35 ετών! Πρέπει να καταλάβουμε όλοι πως, συντηρώντας αυτόν τον φαύλο κύκλο στο ασφαλιστικό υποθηκεύουμε το ασφαλιστικό μέλλον των παιδιών μας και των εγγονών μας.
Κεντρικός άξονας της Ασφαλιστικής Μεταρρύθμισης που συζητιέται αυτή την ώρα, είναι και η προστασία της Μητρότητας, θέμα εξόχως σημαντικό, ιδίως αν αναλογιστεί κανείς το δημογραφικό περιβάλλον που βιώνει η χώρα μας, την υποαπασχόληση των γυναικών, ως ανθρώπινο παραγωγικό δυναμικό κρίσιμο για την ανάπτυξη της χώρας μας.
Ως Υπεύθυνη του Τομέα Απασχόλησης και Κοινωνικής Προστασίας της Ομάδας Διαρκούς Επιτροπής (ΟΔΕ) Κοινωνικών Υποθέσεων, αλλά και ως Γραμματέας Γυναικείων Θεμάτων της Νέας Δημοκρατίας, θεωρώ πως τώρα είναι η ώρα, να εφαρμόσουμε πολιτικές που κατατείνουν στην πολυπόθητη εναρμόνιση της οικογενειακής με την επαγγελματική ζωή των γυναικών - επιτέλους και στην Ελλάδα- πετυχαίνοντας την αύξηση της απασχόλησης των γυναικών, χωρίς όμως, να τις ανακόψουμε από τη δημιουργία οικογένειας και τη γέννηση παιδιών. Βεβαίως, για να μπορεί να εργάζεται μια γυναίκα περισσότερα χρόνια, πρέπει να υπάρχουν υποδομές τέτοιες, ώστε να μπορεί να στηριχθεί όταν πάει να ξεκινήσει την οικογένειά της, όταν έχει μικρά παιδιά, όταν η ίδια βρίσκεται στην πιο παραγωγική της ηλικία.
Σήμερα, βασική παραδοχή είναι ότι η συμμετοχή των γυναικών στην αμειβόμενη απασχόληση είναι ασταθής και συνολικά μικρότερης διάρκειας, αφού οι οικογενειακές υποχρεώσεις (φροντίδα παιδιών, ηλικιωμένων) εμποδίζουν τη συνεχή και μακρόχρονη συμμετοχή των γυναικών στην αγορά εργασίας.
Πολλές γυναίκες αδυνατούν να συμπληρώσουν τον ελάχιστο χρόνο ασφάλισης για τη θεμελίωση δικαιώματος σε σύνταξη. Στις περιπτώσεις αυτές, χρηματοδοτούν κατ' ουσίαν με τις εισφορές τους τις συντάξεις που καταβάλλονται σε όσους συμπληρώνουν τον ελάχιστο χρόνο ασφάλισης για σύνταξη.
Πρόκειται για μια αναδιανομή κοινωνικών πόρων και δικαιωμάτων με δύο, εξίσου ανησυχητικές διαστάσεις :

α. Οι ηλικιωμένοι με ανεπαρκή αριθμό ενσήμων, που δεν καταφέρνουν να θεμελιώσουν δικαίωμα για σύνταξη, είναι συνήθως γυναίκες. Αντίθετα, οι ηλικιωμένοι που παίρνουν σύνταξη, είναι κατά κύριο λόγο άνδρες (αναδιανομή από τις γυναίκες στους άνδρες).
β. Οι ηλικιωμένες που απέτυχαν να συγκεντρώσουν τον απαιτούμενο αριθμό ενσήμων, είναι όσες εργάζονταν σε μη σταθερές θέσεις απασχόλησης στον ιδιωτικό τομέα, με διακεκομμένο ιστορικό απασχόλησης και με χαμηλούς μισθούς. Όσοι και όσες αντίθετα τα κατάφεραν, είναι κυρίως όσοι και όσες απασχολήθηκαν σε σταθερές θέσεις απασχόλησης στο Δημόσιο, στις Τράπεζες και στις ΔΕΚΟ (αναδιανομή από τα χαμηλά στα υψηλά εισοδήματα, δηλαδή μια αντίστροφα προοδευτική αναδιανομή).

Λαμβάνοντας υπ' όψιν όλα αυτά και ως Γραμματέας Γυναικείων Θεμάτων της ΝΔ και ευρισκόμενη σε συνεχή διάλογο με τις γυναίκες, έχουμε προτείνει ήδη, εδώ και ένα χρόνο, σειρά μέτρων με στόχο τη διευκόλυνση της γυναίκας και της οικογένειας:


1. Αναγνώριση της μητρότητας ως κοινωνικής θητείας, ώστε η διάρκεια της κυήσεως να λογίζεται ως συντάξιμος χρόνος για τη θεμελίωση συνταξιοδοτικού δικαιώματος κι την προσαύξηση της σύνταξης. Προτείνουμε δηλαδή, η εννεάμηνη κυοφορία της γυναίκας, συν επιπλέον δώδεκα μήνες, οι οποίοι προβλέπονται ως χρόνος προστασίας της μητρότητας, δηλαδή 21 μήνες, να συνυπολογίζονται ως συντάξιμος χρόνος για τη θεμελίωση συνταξιοδοτικού δικαιώματος και για την προσαύξηση της σύνταξης.
2. Εξομοίωση των αδειών και των λοιπών μέτρων μητρότητας των υπαλλήλων του δημόσιου τομέα και για τους υπαλλήλους στον ιδιωτικό τομέα.
3. Διεύρυνση των ωραρίων των δημόσιων παιδικών και βρεφικών σταθμών που ιδρυθήκαν και λειτουργούν από τους Δήμους ή τις Κοινότητες κατά 2 ώρες, προκειμένου να εξυπηρετεί τους εργαζόμενους γονείς.
4. Υποχρέωση λειτουργίας βρεφονηπιακών και παιδικών σταθμών στις επιχειρήσεις που απασχολούν περισσότερους από 50 εργαζομένους, για τη φύλαξη των παιδιών (τόσο στον δημόσιο, όσο και στον ιδιωτικό τομέα).
5. Σε επίπεδο Δήμων ή Κοινοτήτων, λειτουργία του θεσμού "Βοηθών Μητέρων", ενός θεσμού που εφαρμόζεται ήδη στις σκανδιναβικές χώρες, αλλά και στη Γαλλία (assistance maternelle) και τη Γερμανία, όπου μια γυναίκα, κατόπιν σχετικής κατάρτισης από ειδικούς, θα μπορεί να φυλά, με αμοιβή από τον Δήμο, για κάποιες ώρες τα δικά της και άλλα παιδιά στο ίδιο της το σπίτι. Το μέτρο αυτό θα μπορούσε να δώσει ώθηση στην απασχόληση των γυναικών, κυρίως άνω των 50, που επιθυμούν να εργαστούν, αλλά δεν είναι τους είναι εύκολο, λόγω ηλικίας.

Στόχος μας είναι να διασφαλίσουμε τις συνθήκες που θα επιτρέψουν την εναρμόνιση επαγγελματικής και οικογενειακής ζωής, με την ισότιμη πρόσβαση των γυναικών στην αγορά εργασίας, όπως άλλωστε επιβάλει και η Στρατηγική της Λισσαβόνας. Δεν έχουμε την πολυτέλεια να βάζουμε στο περιθώριο πολύτιμους ανθρώπινους πόρους που είναι οι γυναίκες. Αυτή την ανάγκη την έχουν ήδη καταλάβει στην Ευρώπη.

Τα τριάμισι αυτά χρόνια η Κυβέρνηση έβαλε στην πολιτική ατζέντα την οικογένεια και το παιδί, ως προτεραιότητα υλοποιώντας μέτρα που διευκολύνουν την οικογένεια και τη μητέρα, με έμφαση στις πολύτεκνες και τις τρίτεκνες οικογένειες, στις οποίες ο Πρωθυπουργός δεσμεύτηκε προσωπικά. Προωθούμε, με ένταση, την αύξηση του αριθμού των γυναικών στην απασχόληση. Προσθέσαμε 650 ολοήμερα σχολεία, ενώ ενισχύουμε τη λειτουργία δομών κοινωνικής φροντίδας.

Δεν ισχυρίζομαι ασφαλώς πως λύθηκαν ως ''δια μαγείας'', όλα τα προβλήματα. Μένουν πολλά να γίνουν. Έχουμε συνείδηση της ευθύνης μας απέναντι στην κοινωνία και στους συμπολίτες μας.
Πιστεύω πως αυτές οι παρεμβάσεις αποτελούν ισχυρά κοινωνικά κίνητρα και ρεαλιστική πρόταση υπέρ της οικογένειας, της μητρότητας αλλά και της γονεϊκότητας, στη συζήτηση που έχει ανοίξει για το ασφαλιστικό, πυρήνας του οποίου, είναι η επίλυση του δημογραφικού, επιτρέποντας, ταυτόχρονα, στη χώρα να είναι συνεπής προς τις υποχρεώσεις της και απέναντι στην Ε.Ε. Διότι, οφείλουμε να κατανοήσουμε όλοι, πως στηρίζοντας τη μητέρα, στηρίζουμε την οικογένεια, στηρίζουμε την περιφέρεια, στηρίζουμε την κοινωνία, στηρίζουμε την Ελλάδα.

Επισκεφθείτε μας...

 

 

 

Εγγραφή στο Newsletter

 
 

Επισκεφθείτε...