Άρθρα

ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ ΤΥΠΟΣ

 

Η Δημοκρατία σε κίνδυνο

Εχουμε ορίσει τη Δημοκρατία ως πολίτευμα, στο οποίο όλες οι εξουσίες προέρχονται από τον λαό, ξεκινώντας ως αίτημά του να συμμετέχει στη νομή της εξουσίας ή ακόμα και να ασκήσει ο ίδιος όλες τις εξουσίες, βάζοντας την αριστοκρατία στο χρονοντούλαπο της ιστορίας.

Η νεότερη Δημοκρατία είναι έμμεση και αντιπροσωπευτική και έχει το πρόβλημα ως πού φτάνει η γνήσια αντιπροσώπευση της λαϊκής βούλησης, από το εκάστοτε κυβερνών κόμμα. Το οποίο, ασκώντας την εξουσία, ρέπει στη λήθη των αρχών και του προγράμματος για το οποίο έλαβε την εντολή να κυβερνήσει.

Σε αυτή την περίπτωση, υπάρχει τιμωρία και είναι η μη επανεκλογή του στις εθνικές εκλογές. Αντίθετα, όσον αφορά στο πολιτικό προσωπικό, όταν ρέπει στην πολιτική διαφθορά ως συνέπεια δεν επέρχεται η ατομική τιμωρία, αλλά η φθορά των δημοκρατικών θεσμών. Αποτέλεσμα τούτου είναι να δυσφημείται, τελικώς, το δημοκρατικό πολίτευμα και αυτό να ‘’αξιοποιείται’’ από τους εχθρούς του. Σε μια γενικευμένη οικονομική κρίση, που προκλήθηκε από την απληστία των αγορών και αυτών που τις υπηρετούν, η Πολιτική Ηθική είναι μείζον διακύβευμα - αφού αντίθετα με την πολιτική διαφθορά, ενδυναμώνει τους δημοκρατικούς θεσμούς - αλλά και ο τρόπος άσκησης της εξουσίας και οι κοινωνικές μεταβολές, που θα συντελεσθούν ή όχι.

Πολλή συζήτηση γίνεται για την Πολιτική Ηθική, αλλά και τον τρόπο άσκησης της εξουσίας. Στο πρώτο θέμα, η απάντηση είναι ότι η πολιτική δεν μπορεί να είναι εντελώς αμοραλιστική· στο δεύτερο, η απάντηση είναι ότι το κρίσιμο δεν είναι πώς θα κατευθύνεται ο λαός, αλλά πώς θα λύνονται τα προβλήματά του. Τότε, μόνο το Κράτος και η πολιτική δικαιολογούν την ύπαρξή τους και δεν είναι αυτοσκοπός. Αρα, το πολιτικό σύστημα, συνολικά στην Ευρώπη και στην Ελλάδα, οφείλει να κατανοήσει πως, χωρίς πολιτική ηθική και χωρίς την επίλυση των προβλημάτων των πολιτών, τα δημοκρατικά πολιτεύματα θα καταρρεύσουν, κάτω από την επίθεση των αγορών και την πεποίθησή τους ότι το οικονομικό και κοινωνικό σύστημα, που στηρίζεται στους νόμους της αγοράς είναι, νομοτελειακά, το μόνο δυνατό και βιώσιμο, μετά την κατάρρευση του κομμουνισμού. Οι φυσιοκράτες, βέβαια, υποστηρίζουν ότι κατευθύνεται από σταθερούς και αναλλοίωτους νόμους. Παραθεωρούν, όμως, αστάθμητους παράγοντες, όπως η πλεονεξία και οι στρεβλώσεις των νόμων της αγοράς.

Αν η επίθεση των αγορών, που υπερκέρασαν τα δημοκρατικά πολιτεύματα και τους πολιτικούς με αλαζονεία, υποχρεώνοντάς τους σε εκχώρηση της διακυβέρνησης, επιτύχει με την αποδόμηση του κοινωνικού κράτους (στη χώρα μας, συντελείται από το ΠΑΣΟΚ και τα εξαπτέρυγά του), τότε θα βιώσουμε την κατάρρευση της Δημοκρατίας και των πολιτικών κομμάτων.

Αφού δεν θα έχουμε κατανοήσει έγκαιρα πως η μόνη ανάσχεση στις αγορές είναι το κοινωνικό κράτος, σε συνδυασμό με την πολιτική ηθική και τον τρόπο άσκησης της εξουσίας, που αδυνατούν οι αγορές να υπηρετήσουν.

Επισκεφθείτε μας...

 

 

 

Εγγραφή στο Newsletter

 
 

Επισκεφθείτε...